Grzegorz Berendt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Grzegorz Berendt
Grzegorz Berendt
Data urodzenia 1964
Doktor habilitowany nauk humanistycznych
Specjalność: historia Żydów w Polsce, historia Pomorza Gdańskiego
Alma Mater Uniwersytet Gdański
Doktorat 1995
Habilitacja 2007
Nauczyciel akademicki
Uczelnia Uniwersytet Gdański
Okres zatrudn. 1985-
Instytut Instytut Pamięci Narodowej
Biuro OBEP w Gdańsku
Stanowisko Naczelnik
Okres zatrudn. 2008-2013
Następca Karol Nawrocki
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Medal Komisji Edukacji Narodowej Medal Pro Memoria

Grzegorz Berendt (ur. 1964[1]) – polski historyk, naczelnik Biura Edukacji Publicznej oddziału IPN w Gdańsku w latach 2008-2013, wykładowca historii na Uniwersytecie Gdańskim, członek Rady Naukowej Żydowskiego Instytutu Historycznego, od 2017 wicedyrektor Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent Uniwersytetu Gdańskiego, doktorat obronił w 1995, habilitował się w 2007. Specjalizuje w historii Polski XX w., historii Pomorza, dziejach Żydów w Polsce i relacjach polsko-żydowskich. Jest autorem około 90 publikacji naukowych i ponad 30 popularnonaukowych. W dorobku naukowym ma trzy samodzielne monografie i współautorstwo 7 książek[2].

W latach 2002-2007 pełnił funkcję kierownika Studium Podyplomowego Historii na Wydziale Filologiczno-Historycznym Uniwersytetu Gdańskiego[2].

W 2006 rozpaczał prace Instytucie Pamięci Narodowej w oddziale Gdańskim. W latach 2008-2013 pełnił funkcje naczelnika Oddziałowego Biura Edukacji Publicznej IPN w Gdańsku. Pozostając pracownikiem IPN w Gdańsku w Referacie Badań Naukowych. Na początku 2017 pełnił obowiązki naczelnika Oddziałowego Biura Badań Historycznych IPN w Gdańsku[2].

4 maja 2017 został wicedyrektorem Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku[2].

1 lutego 2018 został powołany przez premiera Mateusza Morawieckiego w skład zespołu ds. dialogu z Izraelem[3][4].

Jest członkiem Polskiego Towarzystwa Historycznego, Gdańskiego Towarzystwa Naukowego i Instytutu Kaszubskiego. Przewodniczy Radzie Muzeum Stutthof oraz jest członkiem Rady Muzeum Auschwitz-Birkenau, i Kolegium Historyczno-Programowego Europejskiego Centrum Solidarności[5]. Należy do redakcji pisma naukowego Wydziału Historycznego UG „Studia Historica Gedanensia”

Jest oficerem rezerwy Wojska Polskiego[5].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jest żonaty, ma dwoje dzieci[2].

Odznaczenia i wyróżnienia[2][edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia i ordery[edytuj | edytuj kod]

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

  • Wyróżnienie w konkursie ogólnopolskim na najlepszą pracę magisterską o tematyce polsko-żydowskiej i izraelskiej za pracę pt. Żydzi w Wolnym Mieście Gdańsku 1933-1939, Warszawa 21.03.1991, organizatorzy konkursu:  Ambasada Izraela i Towarzystwo Przyjaźni Polsko-Izraelskiej;
  • Doroczna nagroda Gdańskiego Towarzystwa Naukowego za rok 1995 za wybitne osiągnięcia w dziedzinie nauk społecznych i humanistycznych za rozprawę doktorską pt. Żydzi na terenie Wolnego Miasta Gdańska w latach 1920-1945. Działalność polityczna, kulturalna i socjalna. Gdańsk 1996;
  • Nagroda rektora Uniwersytetu Gdańskiego zespołowa pierwszego stopnia za książkę pt. Między emigracją i trwaniem.  Syjoniści i komuniści żydowscy w Polsce po Holokauście, Warszawa 2003;
  • Nagroda Rektora Uniwersytetu Gdańskiego indywidualna drugiego stopnia za pracę habilitacyjną pt. Życie żydowskie w Polsce w latach 1950-1956. Z dziejów Towarzystwa Społeczno-Kulturalnego Żydów w Polsce;
  • Nagroda Rektora UG zespołowa drugiego stopnia za pracę zbiorową Dom ─ spotkanie przestrzeni prywatnej i publicznej na tle przemian cywilizacyjnych XIX i XX wieku;
  • Nagroda Rektora UG zespołowa pierwszego stopnia za książkę Dzieje Lęborka.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • G. Berendt, Żydzi na terenie Wolnego Miasta Gdańska w latach 1920–1945, Gdańsk 1997.
  • G. Berendt, Żydzi na gdańskim rozdrożu 1945–1950, Gdańsk 2000.
  • G. Berendt, A. Grabski, A. Stankowski, Studia z historii Żydów w Polsce po 1945 r., Warszawa 2000.
  • A. Grabski, G. Berendt, Między emigracją a trwaniem: syjoniści i komuniści żydowscy w Polsce po Holocauście, Warszawa 2003.
  • G. Berend, Krokowa i okolice w okresie "upiornej dekady" (1939–1949), "Acta Cassubiana" 2005, t. 7.
  • G. Berendt, Życie żydowskie w Polsce w latach 1950–1956. Z dziejów Towarzystwa Społeczno-Kulturalnego Żydów w Polsce, Gdańsk 2006.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rok urodzenia podany za katalogiem Biblioteki Narodowej.
  2. a b c d e f Dr hab. Grzegorz Berendt | Muzeum II Wojny Światowej, muzeum1939.pl [dostęp 2018-03-23] (pol.).
  3. RMF FM., Morawiecki powołał zespół ds. dialogu prawno-historycznego z Izraelem [dostęp 2018-03-03].
  4. Premier powołał specjalny zespół ds. dialogu z Izraelem. Znamy jego skład i pierwsze plany, „NIEZALEZNA.PL”, 1 lutego 2018 [dostęp 2018-03-03] (pol.).
  5. a b Ekstraklasowiec zastępcą dyrektora Muzeum II Wojny Światowej - Gdańsk Strefa Prestiżu, „Gdańsk Strefa Prestiżu”, 6 maja 2017 [dostęp 2018-03-03] (pol.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]