Grzegorz Opala

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Grzegorz Opala
Data i miejsce urodzenia 5 listopada 1942
Częstochowa
Minister zdrowia
Okres od 7 listopada 2000
do 19 października 2001
Przynależność polityczna Akcja Wyborcza Solidarność
Poprzednik Franciszka Cegielska
Następca Mariusz Łapiński
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Wolności i Solidarności

Grzegorz Opala (ur. 5 listopada 1942 w Częstochowie) – polski lekarz, neurolog, profesor nauk medycznych, kierownik Katedry i Kliniki Neurologii Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach, w latach 2000–2001 minister zdrowia, poseł na Sejm III kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1968 ukończył studia na Wydziale Lekarskim ŚAM, po których do 1974 pracował w Państwowym Szpitalu Klinicznym nr 1 w Zabrzu. Następnie do 1988 był zatrudniony w Centralnym Szpitalu Klinicznym w Katowicach. Powrócił do tej placówki w 1991 po kilkuletnim stażu naukowym w USA, kierował w niej Katedrą i Kliniką Neurologii Wieku Podeszłego. Zasiada w Naczelnej Radzie Lekarskiej i władzach Polskiego Towarzystwa Neurologicznego, w pracy naukowej zajmuje się wczesną diagnostyką otępienia, chorobami naczyniowymi ośrodkowego układu nerwowego, chorobą Parkinsona.

Od 1980 działał w „Solidarności”, był m.in. delegatem na I Krajowy Zjazd Delegatów związku w Gdańsku. W okresie stanu wojennego organizował pomoc m.in. dla strajkujących górników z KWK Wujek i ich rodzin. Działał w duszpasterstwie akademickim w Katowicach.

Należał do współtwórców Ruchu Społecznego AWS, był członkiem rady politycznej oraz przewodniczącym katowickiego zarządu regionalnego tej partii. 8 listopada 2000 zastąpił zmarłą Franciszkę Cegielską na stanowisku ministra zdrowia w rządzie Jerzego Buzka. Pełnił tę funkcję do 19 października 2001. Po rezygnacji Mirosława Sekuły objął 25 lipca 2001 na okres około trzech miesięcy mandat posła na Sejm III kadencji. W wyborach parlamentarnych w tym samym roku bez powodzenia ubiegał się o mandat senatora z ramienia Bloku Senat 2001. Później wycofał się z polityki.

Był członkiem Śląskiego Społecznego Komitetu Poparcia Jarosława Kaczyńskiego w wyborach prezydenckich w 2010[1].

Odznaczony m.in. Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2007) oraz Krzyżem Wolności i Solidarności (2015)[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Śląski Społeczny Komitet Poparcia Jarosława Kaczyńskiego. jaroslawkaczynski.info, 1 czerwca 2010. [dostęp 2017-09-19].
  2. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 1 grudnia 2015 r. o nadaniu odznaczeń (M.P. z 2016 r. poz. 127).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]