Grzegorz Opala

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Grzegorz Opala
Data i miejsce urodzenia 5 listopada 1942
Częstochowa
Minister zdrowia
Okres od 2 listopada 2000
do 19 października 2001
Przynależność polityczna Akcja Wyborcza Solidarność
Poprzednik Franciszka Cegielska
Następca Mariusz Łapiński
Poseł III kadencji Sejmu
Okres od 25 lipca 2001
do 18 października 2001
Przynależność polityczna Akcja Wyborcza Solidarność
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Wolności i Solidarności

Grzegorz Opala (ur. 5 listopada 1942 w Częstochowie) – polski lekarz, neurolog, profesor nauk medycznych, kierownik Katedry i Kliniki Neurologii Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach, w latach 2000–2001 minister zdrowia, poseł na Sejm III kadencji w 2001.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1968 ukończył studia na Wydziale Lekarskim ŚAM, po których do 1974 pracował w Państwowym Szpitalu Klinicznym nr 1 w Zabrzu. Następnie do 1988 był zatrudniony w Centralnym Szpitalu Klinicznym w Katowicach. Powrócił do tej placówki w 1991 po kilkuletnim stażu naukowym w USA, kierował w niej Katedrą i Kliniką Neurologii Wieku Podeszłego. Zasiada w Naczelnej Radzie Lekarskiej i władzach Polskiego Towarzystwa Neurologicznego, w pracy naukowej zajmuje się wczesną diagnostyką otępienia, chorobami naczyniowymi ośrodkowego układu nerwowego, chorobą Parkinsona.

Od 1980 działał w „Solidarności”, był m.in. delegatem na I Krajowy Zjazd Delegatów związku w Gdańsku. W okresie stanu wojennego organizował pomoc m.in. dla strajkujących górników z KWK Wujek i ich rodzin. Działał w duszpasterstwie akademickim w Katowicach.

Należał do współtwórców Ruchu Społecznego AWS, był członkiem rady politycznej oraz przewodniczącym katowickiego zarządu regionalnego tej partii. 8 listopada 2000 zastąpił zmarłą Franciszkę Cegielską na stanowisku ministra zdrowia w rządzie Jerzego Buzka. Pełnił tę funkcję do 19 października 2001. Po rezygnacji Mirosława Sekuły objął 25 lipca 2001 na okres około trzech miesięcy mandat posła na Sejm III kadencji. W wyborach parlamentarnych w tym samym roku bez powodzenia ubiegał się o mandat senatora z ramienia Bloku Senat 2001. Później wycofał się z polityki.

Był członkiem Śląskiego Społecznego Komitetu Poparcia Jarosława Kaczyńskiego w wyborach prezydenckich w 2010[1].

Odznaczony m.in. Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2007) oraz Krzyżem Wolności i Solidarności (2015)[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Śląski Społeczny Komitet Poparcia Jarosława Kaczyńskiego. jaroslawkaczynski.info, 1 czerwca 2010. [dostęp 2017-09-19].
  2. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 1 grudnia 2015 r. o nadaniu odznaczeń (M.P. z 2016 r. poz. 127).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]