Grzegorz Sołogub

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Grzegorz Sołogub
George
5 zwycięstw
kapitan pilot kapitan pilot
Data i miejsce urodzenia

10 maja 1918
Mołodeczno na Wileńszczyźnie

Data i miejsce śmierci

25 listopada 1986
Anglia

Przebieg służby
Siły zbrojne

Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Poland badge.jpg Polskie Siły Zbrojne

Formacja

Roundel of Poland (1921–1993).svg Lotnictwo Wojska Polskiego
RAF roundel.svg RAF

Jednostki

dywizjon 317
dywizjon 306

Główne wojny i bitwy

II wojna światowa

Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti MilitariKrzyż Walecznych (od 1941, czterokrotnie)Krzyż Wybitnej Służby Lotniczej (Wielka Brytania)

Grzegorz Sołogub, Grzegorz Sołłogub[1] (ur. 10 maja 1918 w Mołodecznie na Wileńszczyźnie, zm. 25 listopada 1986[1] w Anglii) – kapitan pilot Wojska Polskiego II RP, kapitan (ang. Flight Lieutnant) Królewskich Sił Powietrznych, as myśliwski II wojny światowej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był najmłodszym z ośmiorga dzieci Andrzeja Sołoguba, byłego oficera carskiej armii. W 1938 roku, po ukończeniu Gimnazjum Humanistycznego w Mołodecznie, został przyjęty do Szkoły Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie (niedoszła XIV promocja)[2]. W czasie kampanii wrześniowej został ewakuowany przez Rumunię i Francję do Anglii (18 lutego 1940 roku). Odmówił złożenia przysięgi królowi brytyjskiemu i został odesłany do Francji. Po upadku Francji drugi raz przybył do Wielkiej Brytanii (27 czerwca 1940), gdzie otrzymał numer służbowy 783647. Od kwietnia 1941 w dywizjonie 317[3]. Od 26 maja 1941 roku do 306 dywizjonu myśliwskiego „Toruńskiego”. Awansowany 1 października 1941, otrzymał nowy numer służbowy P-1624. 21 kwietnia 1943 został instruktorem w 58 OTU, a następnie w 61 OTU. 20 października 1943 powrócił do dywizjonu 306. Od 9 lipca 1944 do 20 grudnia 1944 latał w dywizjonie 302, by następnie powrócić do dywizjonu 306, w którym 5 stycznia 1945 objął dowództwo eskadry B.

Po wojnie i demobilizacji pozostał na emigracji. Kupił farmę w Mitcheldean i został farmerem. Zmarł 25 listopada 1986 i został pochowany w Cinderford, Gloucestershire.

Zwycięstwa powietrzne[edytuj | edytuj kod]

Na liście Bajana zajmuje 40. pozycję z wynikiem 5 zestrzeleń pewnych i 1 prawdopodobnie.

Chronologiczny wykaz zwycięskich walk powietrznych[1][4]:

Zestrzelenia pewne:

  • Bf 109 – 27 września 1941 (pilotował Spitfire Vb nr AB823 UZ-Y, operacja "Circus 103")
  • 2 Bf 109 – 16 kwietnia 1942 (pilotował Spitfire Vb nr AA847 UZ-V)
  • Bf 109 – 7 czerwca 1944 (pilotował Mustanga III nr FX873 UZ-T)
  • Fw 190 – 23 czerwca 1944 (pilotował Mustanga III nr FZ149 UZ-W)

Zestrzelenia prawdopodobne:

  • Bf 109 – 30 grudnia 1941 (pilotował Spitfire Vb UZ-O)[5]

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c biografia na aviatonart. [dostęp 2014-05-04]. (ang.).
  2. niedoszła XIV promocja Szkoły Orląt. [dostęp 2014-05-04]. (pol.).
  3. lista pilotów dywizjonu 317. [dostęp 2014-05-04]. (ang.).
  4. zwycięstwa w 306 dywizjonie. s. 1. [dostęp 2014-05-04]. (pol.).
  5. brak potwierdzenia ma na polishairforce.pl
  6. Łukomski G., Polak B., Suchcitz A., Kawalerowie Virtuti Militari 1792 - 1945, Koszalin 1997, s. 506.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]