Grzegorz Wiśniewski (historyk kultury)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Grzegorz Wiśniewski (2002)

Grzegorz Wiśniewski (ur. 9 stycznia 1948 w Poznaniu) – polski historyk kultury, eseista, pisarz muzyczny, tłumacz, organizator życia kulturalnego; badacz i popularyzator kultury rosyjskiej i polsko-rosyjskich kontaktów artystycznych.

Ukończył studia lekarskie (Akademia Medyczna w Poznaniu, 1969), uzyskał stopień doktora filozofii (Akademia Nauk Społecznych w Moskwie, 1978).

Jako autor debiutował w prasie w 1968 r. Ma w swoim dorobku kilkanaście książek – monografii i szkiców monograficznych, zbiorów esejów, leksykonów. Współpracował z wieloma czasopismami kulturalnymi, a także z Polskim Radiem i Telewizją Polską.

Pełnił szereg kierowniczych funkcji w życiu kulturalnym – był m.in. starszym inspektorem w Wydziale Kultury Komitetu Centralnego PZPR (19781988), wicedyrektorem Ośrodka Informacji i Kultury Polskiej w Moskwie (19881992), wicedyrektorem Departamentu Sztuki w Ministerstwie Kultury i Sztuki (19951997), wicedyrektorem Centrum Międzynarodowej Współpracy Kulturalnej „Instytut Adama Mickiewicza” (20022005). W latach 19861988 był członkiem Prezydium Rady Głównej Stowarzyszenia Autorów Polskich, w latach 20002011 – sekretarzem generalnym Związku Literatów Polskich, w latach 20052009 – wiceprezesem Polskiego Oddziału Stowarzyszenia Kultury Europejskiej (SEC). Od 2016 roku jest wiceprezesem ZLP.

Wykładał na Akademii Nauk Społecznych w Warszawie, Uniwersytecie Warszawskim, Akademii Teatralnej w Warszawie, Wszechnicy Polskiej – Szkole Wyższej w Warszawie.

Otrzymał szereg nagród za działalność twórczą, a także odznaczeń państwowych – wśród nich Krzyż Kawalerski (1986) i Oficerski (2002) Orderu Odrodzenia Polski.

Książki:

  • Polsko-radzieckie stosunki kulturalne w latach siedemdziesiątych. Współpraca kultur artystycznych. Poznań 1980
  • Panorama i zbliżenia. Szkice o muzyce i muzykach Moskwy. Poznań 1987
  • Od Szalapina do Kozłowskiego. Opery Moniuszki w Rosji. Warszawa 1992
  • Twórcy i kreacje. Muzyka w Rosji wczoraj i dziś. Poznań 1993
  • Igor Bełza. Poznań 1996
  • Pięć polskich losów w Rosji. Warszawa 1999, wyd. ros. Moskwa 2003
  • Wielcy Mazowsza. Bydgoszcz 2001
  • Pisarze polscy – członkowie ZLP w latach 1990–1999. Informator bibliograficzny. Warszawa-Kielce 2002
  • Stanisław Moniuszko i jego opery w Petersburgu. Petersburg 2002, 2004 (wyd. dwujęzyczne w jęz. pol. i ros.)
  • Od Puszkina do Michałkowa. Muzy stolic Rosji. Warszawa 2003
  • Rok Norwidowski 2001 na Mazowszu. Warszawa 2003
  • Leksykon postaci operowych. Kraków 2006
  • Moskwa. Portret – przewodnik. Dzieje – zabytki – kultura. Toruń 2008, 2012, 2015
  • Kontakty kulturalne Polski z krajami Wspólnoty Niepodległych Państw w zaraniu XXI wieku. Warszawa 2009
  • Fryderyk Chopin w oczach Rosjan. Antologia. Warszawa 2010 (wyd. dwujęzyczne w jęz. pol. i ros.)
  • Bałakiriew w Warszawie i Żelazowej Woli. Warszawa 2011, wyd. ros. Moskwa 2013
  • 25 lat orkiestry Sinfonia Varsovia: 1984-2009. Warszawa 2012 (także wyd. w jęz. ang.)
  • Kultura w Polsce w dobie Edwarda Gierka (1971-1980). Kalendarium. Warszawa 2013 II wyd. rozszerz. jako Kultura artystyczna w Polsce w dekadzie Edwarda Gierka [1971-1980]. Kronika. Pułtusk–Warszawa 2016
  • Polskie drogi w Petersburgu. Świacki, Słonimski, Britaniszski, Koczergin. Warszawa 2014, wyd. ros. Moskwa 2015
  • Między Polską i Rosją – Igor i Swiatosław Bełzowie. Warszawa-Pułtusk 2016