Guantanamera

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Guantanamera ("dziewczyna z Guantánamo") (hiszp. Guantanameraprzymiotnik rodz. żeńskiego od nazwy miejscowej Guantanamo; dosł. "guantanamska", guajira Guantanamera – dosł. (biała) chłopka guantanamska) – jedna z najbardziej znanych piosenek z Kuby, często uznawana za najważniejszą pieśń patriotyczną wyspy[potrzebne źródło]. Utwór powstał najprawdopodobniej w lipcu 1929[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Legenda głosi, że Garcia Fernandez wraz z grupą przyjaciół spędzał czas w rogu kubańskiej ulicy, przypatrując się przechodniom. Jego szczególną uwagę przykuła przechodząca obok dziewczyna, którą zaczął zaczepiać – ona zaś szorstko odpowiedziała na zaloty Garcii. Nie mogąc znieść reakcji kolegów, którzy jawnie drwili z jego miłosnego zawodu, następnego dnia usiadł przy pianinie i w towarzystwie swych przyjaciół napisał refren piosenki.

Słowa[edytuj | edytuj kod]

Poniższy tekst bazuje na poemacie José Martí, aczkolwiek istnieje wiele różnych wersji piosenki.

Wykonawcy[edytuj | edytuj kod]

Guantanamerę w różnych wersjach wykonywali m.in. Jose Feliciano, Leo Brouwer, Joe Dassin, Demis Roussos, Julio Iglesias, Joan Baez, Peter Seeger, Robert Wyatt (jako "Caimanera"), Die Toten Hosen, Wyclef Jean (rmx), Tercet Egzotyczny, natomiast polski wykonawca znany jako The Syntetic przedstawił jej parodię pt. Hłanta Namera.

Wykorzystanie melodii w innych utworach[edytuj | edytuj kod]

Magda Anioł wykorzystała melodię refrenu "Guantanamery" w swojej piosence "Lolek" o papieżu Janie Pawle II. Piosenka (również sam refren) pojawia się w spektaklu Jerzego Grotowskiego "Apocalypsis cum figuris". Melodię piosenki wykorzystał też Dr. Huckenbush w utworze "Boli mnie cewa". Holenderski zespół Candy wykonywał tę piosenkę pod tytułem "Kon ik maar even".Została ona również wykorzystana przez grupę The Fugees.

Wykorzystanie w sporcie[edytuj | edytuj kod]

Melodia refrenu "Guantanamery" bardzo często wykorzystywana jest ponadto w rymowanych przyśpiewkach kibiców sportowych (głównie piłkarskich).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Benjamin Lapidus: Origins of Cuban Music and Dance: Changüí. Lanham: Scarecrow Press, Inc., 2008, s. 112. ISBN 978-0-8108-6204-3. [dostęp 2014-09-26].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]