Gubernia irkucka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mapa guberni irkuckiej
Herb guberni irkuckiej

Gubernia irkucka (ros. Иркутская губерния) – jednostka administracyjna Imperium Rosyjskiego i RFSRR w Syberii wschodniej, utworzona ukazem Katarzyny II w 1764. Stolicą guberni był Irkuck. Zlikwidowana w 1926.

Gubernia była położona pomiędzy 51° a 62°30′ szerokości geograficznej północnej i 96° a 107° długości geograficznej wschodniej. Graniczyła od północy i północnym wschodzie z obwodem jakuckim, na wschodzie i południowym wschodzie z obwodem zabajkalskim, na południu z Cesarstwem Chińskim (Mongolia Zewnętrzna), na zachodzie z gubernią jenisejską.

Powierzchnia guberni wynosiła w 1897 – 743 509 km² (653 290 wiorst²).

Gubernia w początkach XX wieku była podzielona na 5 okręgów.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Ludność, według spisu powszechnego 1897 – 514 267 osób – Rosjan (73,1%), Buriatów (21,2%), Żydów (1,4%), Tatarów (1,4%), Polaków, Jakutów i Ewenków.

Ludność w okręgach według deklarowanego języka ojczystego 1897[1][edytuj | edytuj kod]

Okręg Rosjanie Buriaci Żydzi Tatarzy Jakuci Ewenkowie Polacy
Gubernia ogółem 73,1% 21,2% 1,4% 1,4%
Bałaganski 60,8% 35,6% 1,2%
Wierchnoleński 59,8% 35,6% 1,0% 1,2%
Irkucki 75,5% 18,9% 2,3% 1,2%
Kireński 88,7% 1,7% 4,9% 2,3%
Niżnieudinski 91,3% 1,9% 2,4% 1,1%

Gubernia zlikwidowana postanowieniem WCIK 28 czerwca 1926. 26 września 1937 na terenie historycznej guberni utworzono obwód irkucki RFSRR, obecnie Federacji Rosyjskiej o powierzchni 774 846 km².

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]