Gucci Mane

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Gucci Mane
Ilustracja
Imię i nazwisko Radric Delantic Davis
Pseudonim Gucci Mane
Data i miejsce urodzenia 12 lutego 1980
Birmingham
Pochodzenie Atlanta, Georgia, Stany Zjednoczone
Gatunki southern hip-hop, alternatywny hip-hop, trap
Zawód raper, aktor niezawodowy
Aktywność od 2001
Wydawnictwo Atlantic/So Icey Ent./Asylum/Warner Bros.
Powiązania 2 Chainz, Chief Keef, Future, Gorilla Zoe, Lil Uzi Vert, Mgios, OJ da Jucieman, Rae Sremmurd, Rick Ross, Shawty Lo Soulja Boy, Usher, Waka Flocka Flame, Young Dolph. Young Thug
Strona internetowa

Radric Delantic Davis (ur. 12 lutego 1980 r. w Birmingham), lepiej znany jako Gucci Maneamerykański raper. Zadebiutował w 2005 roku albumem pt. Trap House. Davis wydał w sumie 13 albumów, w których znalazły się dokonania solowe, wspólne projekty, kompilacje i inne płyty. Współpracował z takimi artystami jak: Yo Gotti, 50 Cent, Young Jeezy, Yung Lean, Waka Flocka Flame, Jamie Foxx, Yelawolf, Rick Ross, DJ Drama, E-40, Ludacris, Lil Wayne, Usher czy Soulja Boy Tell 'Em lub Chief Keef.

Swój debiut aktorski zaliczył w 2005 roku, kiedy to wystąpił w filmie akcji Confessions of a Thug[1]. Jako aktor niezawodowy wystąpił w dokumencie Beef 4 (z 2007), w którym ukazane są losy bohaterów w trakcie trwania beefu. Dwa lata później wystąpił w serialu Check It Out! Video oraz na gali BET Hip-Hop Awards 2009, która była transmitowana w TV. W 2010 r. wystąpił gościnnie w dwóch programach telewizyjnych: 2010 VH1 Hip Hop Honors: The Dirty South - stacji VH1 i w epizodzie w The Mo'Nique Show[2].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Davis urodził się w Birmingham w stanie Alabama. Wspólnie z matką przeniósł się do Atlanty. W dzieciństwie często pisał poezję, a muzyką rap zajął się w wieku 14 lat[3]. Swój pierwszy niezależny album pt. Trap House wydał w 2005 roku. Singlem promującym produkcję był utwór "Ice" z gościnnym udziałem Young Jeezy'iego. Piosenka stała się sukcesem, co przyczyniło się do znacznej popularności samego Radrica. Płyta zadebiutowała na 101. miejscu notowania Billboard 200. Kolejnym niezależnym albumem był Hard to Kill. Singlem, który promował kompozycję miał tytuł "Freaky Gurl". Utwór stał się wielkim sukcesem, uplasował się na najwyższym miejscu list Billboard Hot 100, Hot R&B/Hip-Hop Songs i Hot Rap Tracks. W pierwszym tygodniu sprzedano 12.000 egzemplarzy. Do dzisiaj sprzedano około 200.000 nośników.

Rok 2007 dla Gucciego był szczególny. Oficjalny remiks utworu "Freaky Gurl" z gościnnym udziałem Lil' Kim i Ludacris został wydany jako singel. 11 grudnia ukazał się pierwszy studyjny album wydany w komercyjnej wytwórni - Back to the Trap House. Gościnnie na albumie wystąpili między innymi The Game, Pimp C, Trey Songz. W tym rok także wydał kilka mixtape'ów. 23 września 2008 roku odbyła się premiera kompilacji pt. Hood Classics. W pierwszym tygodniu sprzedano 2.800 egzemplarzy, debiutując na 197. pozycji listy Billboard 200. W maju 2009 roku Davis podpisał kontrakt muzyczny z wytwórnią Warner Bros. Records[4]. Również w tym roku wystąpił w remiksie do piosenek "Boom Boom Pow, grupy muzycznej The Black Eyed Peas, "Obsessed" - Mariah Carey i "5 Star Bitch" - Yo Gottiego. Gościnnie wystąpił także w "Break Up" Mario. 5 maja odbyła się premiera czwartego niezależnego albumu Murder Was the Case. 2 października został umieszczony na 6. miejscu MTV's Annual Hottest MC List (najbardziej pożądanych raperów według MTV)[5]. Kilka miesięcy później odbyła się premiera drugiego studyjnego albumu The State vs. Radric Davis. Produkcja była promowana kilkoma singlami "Wasted", "Spotlight" z gościnnym udziałem Ushera, "Lemonade" i "Bingo". Płyta zadebiutowała na 10. miejscu notowania Billboard 200[6], ze sprzedażą 90.000 egzemplarzy w pierwszym tygodniu[7]. Płyta zebrała dobre recenzje. Do 6 czerwca 2010 r. sprzedano około 370.000 kopii[8].

Po wyjściu z więzienia zmienił wytwórnię z So Icey Entertainment i założył własną 1017 Brick Squad Records. Pierwszym albumem dla tej wytwórni był The Appeal: Georgia’s Most Wanted, który był jednocześnie trzecim studyjnym. Jedynym singlem promującym tę kompozycję był utwór "Gucci Time" z gościnnym udziałem Swizz Beatza, który również był współproducentem tej piosenki. Artystę wspomogli tacy muzycy jak: Bun B, Pharrell Williams, Nicki Minaj czy Wyclef Jean. Produkcja zadebiutowała na 4. pozycji listy Billboard 200, ze sprzedażą 61.450 egzemplarzy w pierwszym tygodniu. Do 24 października 2010 roku sprzedano ok. 100.000 nośników[9]. 22 marca 2011 roku miała miejsce premiera piątego niezależnego albumu pt. The Return of Mr. Zone 6. Za produkcję prawie w całości odpowiadał Drumma Boy. Na kompozycji gościli m.in. Birdman, Wale oraz członkowie ekipy Gucciego, Bricksquad - Waka Flocka Flame, OJ Da Juiceman. Płyta uplasowała się na 18. miejscu notowania Billboard 200, ze sprzedażą 22.064 nośników w pierwszym tygodniu[10]. Kilka miesięcy później, w sierpniu odbyła się premiera wspólnego albumu Mane'a i Waka Flocka Flame'a pt. Ferrari Boyz. Jedynym singlem był utwór "She Be Puttin' On". Raperów wspomogli Rocko, Tity Boi, muzycy wytwórni 1017 Brick Squad: Wooh da Kid i Frenchie, ale również Brick Squad Monopoly: Slim Dunkin (zmarły)[11], Ice Burgundy, czy YG Hootie. Za produkcję odpowiadali Joshua "SouthSide" Luellen, Lex Luger, przy współpracy z Drumma Boy i Fatboi. W wywiadzie udzielonym dla strony internetowej www.hiphopdx.com, Waka Flocka oświadczył, że produkcja powstała w zaledwie dwóch tygodni[12]. Płyta zebrała mieszane recenzje, co się przełożyło na sprzedaż. Wspólny projekt zadebiutował na 21. pozycji listy Billboard 200, ze sprzedażą 17.000 egzemplarzy w pierwszym tygodniu[13]. Pod koniec 2011 r., w grudniu ukazał się kolejny wspólny album, ale z raperką V-Nasty, o tytule BAYTL. Produkcja ukazała się nakładem kilku wytwórni Warner Bros. Records, Asylum Records i 1017 Brick Squad Records. Za produkcję większości utworów odpowiadał Zaytoven. Jeden numer wyprodukował Tha Bizness[14]. Do 1 stycznia 2012 r. sprzedano ok. 9.000 egzemplarzy, co okazało się marketingową porażką. Również krytycy ocenili płytę w większości negatywnie.

W maju 2012 roku ukazał się mixtape Trap God na którym zagościli m.in. Rick Ross, Meek Mill, Birdman i T-Pain. Mixtape został oceniony pozytywnie przez krytyków[15]. Sukces Trap God zadecydował o wydaniu kolejnej odsłony cyklu. Mixtape Trap God 2 ukazał się na początku następnego roku i mimo małego nakładu znalazł się na liście Billboard 200[16]. Gucci ograniczył wydawanie pełnoprawnych pływ i wydał szereg mixtape'ów. Na wiosnę 2013 roku ukazał się pełnoprawny album Trap House III który okazał się komercyjną klapą (sprzedaż albumu na tym samym poziomie co sprzedaż mixtape'ów) i został negatywnie oceniony przez krytyków[17]. W grudniu ukazał się kolejny, jedenasty studyjny album Gucciego The State vs. Radric Davis II: The Caged Bird Sings. Album znalazł się na 31 miejscu zestawienia Top R&B/Hip-Hop Albums[18]. Album uzyskał więc o wiele lepszą sprzedaż aniżeli Trap House III jednak sprxzedaż nie była porównywalna z płytami które ukazały się przed 2012 rokiem. W tym samym roku popadł konflikt z członkami dotychczasowej ekipy Bricksquad w tym Waka Flocka Flame'em z którym pracował przy kilku wcześniejszych projektach[19]. Wkrótce w wypowiedziach na jednym z portali społecznościowych zaatakował słownie kilku czołowych przedstawicieli amerykańskiej sceny hiphopowej a zarazem współpracowników m.in. Nicki Minaj, 2 Chainza i Tyga'e[20]. Gucci Mane przeprosił za obraźliwe wpisy, usunął swój profil i oświadczył że wpisy zostały umieszczone przez osobę która włamała się na profil[21] a w kolejnych dniach wycofał się ze wcześniejszego oświadczenia informując poprzez media o swoim uzależnieniu od leków (prometazyna i kodeina) oraz narastających problemach zdrowotnych[22].

Od 2013 roku rozwój kariery został poważnie zablokowany przez częste problemy z prawem i regularne wizyty w więzieniu. W 2014 roku ukazało się kilka mixtape'ów rapera. Piosenki zostały nagrane w trakcie przepustek i zanim Gucci otrzymał kilkuletni wyrok więzienia. Kilka z niezależnych wydawnictw zostało wydanych wespół z innymi raperami - Young Thugiem, zespołem Migos i Peewee Longwayem. W lipcu tego samego roku ukazała się pełnoprawna płyta Trap House 4 na którym weterana rapu z Atlanty wsparli artyści młodego pokolenia m.in. Chief Keef i Fredo Santana[23]. W kolejnych miesiącach ukazały się płyty The Oddfather, Gucci vs. Guwop i East Atlanta Santa. W 2015 roku ukazały się Brick Factory 3 i 1017 Mafia: Incarcerated na której pojawił się szereg artystów dawnego Bricksquad w tym Waka Flocka Flame. Wszystkie z tych płyt okazały się komercyjną porażką Gucciego i odnotowały bardzo małą sprzedaż[24].

Problemy z prawem[edytuj | edytuj kod]

W 2001 roku został skazany za posiadanie kokainy na 90 dni więzienia[25].

10 maja 2005 r. Davis został zaatakowany przez grupę mężczyzn pod domem w Decatur w stanie Georgia. W samoobronie jeden z towarzyszy rapera oddał strzały w kierunku grupy. Jeden mężczyzna zginął. Jego zwłoki znaleziono nieopodal szkoły średniej. 9 dni później, Mane zgłosił się na policję. Tam został zatrzymany do wyjaśnienia sprawy. W międzyczasie postawiono mu zarzut zabójstwa. Radric twierdził, że wspólnie z jego towarzyszami działał w samoobronie[25]. Prokurator okręgowy Hrabstwa DeKalb, w styczniu 2006 r., z powodu braku dowodów odstąpił od wytoczenia procesu raperowi. Co więcej, naoczny świadek potwierdził wersję Davisa[26].

Gucci Mane podczas koncertu w Williamsburg; 29 sierpnia 2010 r.

W październiku 2005 r. postawiono mu zarzuty napaści na promotora klubu. Do zdarzenia miało dojść w czerwcu. Gucci Mane nie przyznał się do winy. Pomimo tego, raper został osadzony w zakładzie karnym w Atlancie, pierwotnie na okres sześciu miesięcy[26], jednak został zwolniony w styczniu 2006 r.

We wrześniu 2008 r. został aresztowany za naruszenie nakazu sądowego, jakim były prace społecznościowe. Odbył wówczas 25 z 600 godzin. Został skazany na rok więzienia, jednak zakład karny opuścił po sześciu miesiącach[27].

2 listopada 2010 r. został aresztowany za jazdę po nieprawidłowej stronie drogi, zignorowanie znaku stop, zniszczenie mienia publicznego, braku dokumentów samochodu[28].

4 stycznia 2011 roku został osadzony w szpitalu psychiatrycznym decyzją Sądu Najwyższego. Argumentem takiej decyzji miało być nie wstawiennictwo u prokuratora, z powodów zdrowotnych[29].

13 września 2011 r. Davis został skazany na okres sześciu miesięcy za dwa zarzuty lekkomyślnego i niekontrolowanego postępowania. Sąd nakazał także zapłatę 3.000 dolarów grzywny[30].

W 2014 roku został dwukrotnie skazany. Pierwszy wyrok 39 miesięcy więzienia dotyczył nielegalnego posiadania broni, a drugi trzech lat przyznany został za rozbicie butelki na głowie fana, który poprosił go o pamiątkową fotografię[31]. Prawnicy rapera starali się obronić liczne incydenty z jego udziałem (w tym notoryczne naruszanie przepisów drogowych) uzasadniając to walką z uzależnieniem od leków[32]. Został zwolniony z zakładu karnego 26 maja 2016 roku[33].

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy solowe[edytuj | edytuj kod]

Albumy niezależne[edytuj | edytuj kod]

Minialbumy & kompilacje[edytuj | edytuj kod]

Albumy wspólne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Confessions of a Thug (ang.). www.imdb.com. [dostęp 2012-03-02].
  2. Episode dated 12 October 2010 (ang.). www.imdb.com. [dostęp 2012-03-02].
  3. Cyril Cordor: Biografia Gucci Mane'a (ang.). Allmusic. [dostęp 2012-02-12].
  4. Gucci Mane Signs New Deal With Warner (ang.). www.rapbasement.com. [dostęp 2009-05-13].
  5. Shaheem Reid: Gucci Mane Balances 'Hood, Mainstream To Be #6 Hottest MC In The Game! (ang.). www.mtv.com. [dostęp 2009-10-02].
  6. Notowania albumów Gucci Mane'a (ang.). Allmusic. [dostęp 2012-02-12].
  7. Gil Kaufman: Susan Boyle Remains Billboard Ruler As Chris Brown Settles For #7 (ang.). www.mtv.com. [dostęp 2009-12-09].
  8. Allen Jacobs: Hip Hop Album Sales: The Week Ending 6/6/2010 (ang.). www.hiphopdx.com. [dostęp 2010-06-10].
  9. Allen Jacobs: Hip Hop Album Sales: The Week Ending 10/24/2010 (ang.). www.hiphopdx.com. [dostęp 2010-10-24].
  10. Album Sales Charts - Week Ending March 27th (ang.). www.rapbasement.com. [dostęp 2011-03-29].
  11. Raper Slim Dunkin nie żyje. Zastrzelono go w studiu (pol.). onet.pl. [dostęp 2011-12-17].
  12. Nadine Graham: Waka Flocka Flame Says He's Crafting Rap Skills On "Ferrari Boyz" (ang.). hiphopdx.com. [dostęp 2011-07-30].
  13. Allen Jacobs: Hip Hop Album Sales: The Week Ending 8/14/2011 (ang.). www.hiphopdx.com. [dostęp 2011-08-17].
  14. J. Bachelor: Gucci Mane & V-Nasty, "BAYTL" (ang.). www.sohh.com. [dostęp 2011-12-13].
  15. Mixtape Review: Gucci Mane, Trap God (ang.). www.bet.com.
  16. Hip Hop Album Sales: The Week Ending 2/17/2013 (ang.). www.hiphopdx.com.
  17. Hip Hop Album Sales: The Week Ending 5/26/2013 (ang.). www.hiphopdx.com.
  18. "Gucci Mane – Chart history" (ang.). www.billboard.com.
  19. Brick Squad Might Be Finished as Gucci Mane, Waka Flocka Flame, and Others Trade Twitter Attacks (ang.). http://www.complex.com.
  20. "T.I., Nicki Minaj & Others Respond To Gucci Mane – XXL". (ang.). www.xxlmag.com.
  21. Gucci Mane Claims Coach K Hacked His Twitter Account For 5K (ang.). www.xxlmag.com.
  22. "Gucci Mane Apologizes For Behavior "Lean Destroyed Me," Heading To Rehab For Addiction – XXL". (ang.). www.xxlmag.com.
  23. Gil Kaufman, Shaheem Reid: "iTunes – Music – Trap House 4 by Gucci Mane". (ang.). www.mtv.com. [dostęp 2005-05-23].
  24. Stream Gucci Mane's "Brick Factory 3" (ang.). http://www.hotnewhiphop.com/.
  25. a b https://itunes.apple.com/us/album/trap-house-4/id894840645 (ang.).
  26. a b Chris Harris: Murder Charges Against Gucci Mane Dropped (ang.). www.mtv.com. [dostęp 2006-01-03].
  27. LaTisha Robbins: Gucci Mane Sent To Jail For Violating Probation (ang.). XXL. [dostęp 2008-09-15].
  28. Houston Williams: Breaking News: Gucci Mane Arrested (ang.). allhiphop.com. [dostęp 2010-11-02].
  29. Simon Vozick-Levinson: Gucci Mane sent to psychiatric facility by judge (ang.). /music-mix.ew.com. [dostęp 2011-01-04].
  30. Fisher, Kelly: Gucci Mane Sentenced To Six Months In Jail (ang.). www.huffingtonpost.com. [dostęp 2011-09-13].
  31. GUCCI MANE: ROZBIŁ BUTELKĘ NA GŁOWIE FANA. USŁYSZAŁ WYROK (pol.). www.glamrap.pl. [dostęp 17 września 2014].
  32. GUCCI MANE SKAZANY NA 3 LATA WIĘZIENIA! (pol.). www.glamrap.pl. [dostęp 21 sierpnia 2014].
  33. "Finally Home: Gucci Mane Released From Prison" (ang.). Complex. [dostęp 2016-05-26].
  34. Mitchell Hanna: Tuesday Rap Release Dates: Gucci Mane, Bun B, Nappy Roots (ang.). hiphopdx.com. [dostęp 2010-06-15].
  35. Jake Paine: Early Gucci Mane Recordings Come To Album Release As "La Flare" (ang.). www.hiphopdx.com. [dostęp 2010-11-06].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]