Guglielmo Epifani

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Guglielmo Epifani
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 24 marca 1950
Rzym
Zawód działacz związkowy
Stanowisko sekretarz generalny CGIL (2002–2010), poseł do Izby Deputowanych, sekretarz Partii Demokratycznej (2013)

Guglielmo Epifani (ur. 24 marca 1950 w Rzymie[1]) – włoski działacz związkowy i polityk, w latach 2002–2010 sekretarz generalny Włoskiej Powszechnej Konfederacji Pracy (CGIL), parlamentarzysta. W 2013 lider Partii Demokratycznej.

Życiorys[edytuj]

W 1973 ukończył studia z zakresu filozofii na Uniwersytecie Rzymskim – La Sapienza. Od 1974 do 1978 pracował jako nauczyciel akademicki na wydziale literatury tej uczelni. W międzyczasie został dyrektorem wydawnictwa związanego z CGIL. W 1979 objął stanowisko sekretarza generalnego związku zawodowego branży poligraficznej. W 1990 przeszedł do sekretariatu Włoskiej Powszechnej Konfederacji Pracy. Od 1994 był zastępcą sekretarza generalnego ds. międzynarodowych[2]. Rok wcześniej wybrano go w skład Krajowej Rady Gospodarki i Pracy (CNEL)[1].

W 2002 zastąpił Sergia Cofferatiego na funkcji sekretarza generalnego CGIL, najliczniejszej włoskiej centrali związkowej. Stanowisko to zajmował do 2010, kiedy to został zastąpiony przez Susannę Camusso[3]. W 2011 stanął na czele Stowarzyszenia im. Bruno Trentina[2]. Zaangażował się także w działalność polityczną – w 2013 został kandydatem Partii Demokratycznej w wyborach parlamentarnych[4], uzyskując mandat posła do Izby Deputowanych XVII kadencji.

11 maja 2013 został sekretarzem Partii Demokratycznej (faktycznym przewodniczącym partii)[5]. Funkcję tę pełnił do 15 grudnia tego samego roku.

W 2017 dołączył do nowo powołanego ruchu politycznego pod nazwą Democratici e Progressisti[6].

Przypisy

  1. a b Guglielmo Epifani (wł.). cnel.it. [dostęp 2013-01-16].
  2. a b Guglielmo Epifani (wł.). associazionetrentin.it. [dostęp 2013-01-16].
  3. CGIL (wł.). treccani.it. [dostęp 2013-01-16].
  4. Circoscrizione Campania I (wł.). partitodemocratico.it. [dostęp 2013-01-16].
  5. Pd, Epifani eletto segretario. Letta: è una buona notizia per governo (wł.). reuters.com, 11 maja 2013. [dostęp 2013-05-14].
  6. Zanonato-Panzeri-Paolucci, addio al Pd al Parlamento Ue (wł.). corriere.it, 28 lutego 2017. [dostęp 2017-03-07].