Guillaume Depardieu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Guillaume Depardieu
Ilustracja
Guillaume Depardieu (2008)
Imię i nazwisko Guillaume Jean Maxime Antoine Depardieu
Data i miejsce urodzenia 7 kwietnia 1971
Bougival, Francja
Data i miejsce śmierci 13 października 2008
Garches, Francja
Zawód aktor
Współmałżonek Elise Ventre
(1999-2008; jego śmierć)
Lata aktywności 1974–2008

Guillaume Jean Maxime Antoine Depardieu[1] (ur. 7 kwietnia 1971 w Bougival, zm. 13 października 2008 w Garches) – francuski aktor filmowy i telewizyjny[2].

Życiorys[edytuj]

Wczesne lata[edytuj]

Był starszym dzieckiem i jedynym synem aktora Gérarda Xaviera Marcela Depardieu[3] i aktorki Elisabeth Guignot[4]. Miał młodszą siostrę Julie (ur. 1973)[5]. Ze związku ojca z Karine Syllą miał przyrodnią siostrę Roxanne (ur. 1992)[6]. W 1996 roku, kiedy miał 25 lat, jego rodzice rozwiedli się[7].

Po raz pierwszy pojawił się na ekranie w wieku trzech lat w filmie Nie taki zły (Pas si méchant que ça, 1974). Jako nastolatek pił, rozrabiał i brał narkotyki. Trafił do aresztu po raz pierwszy w wieku 15 lat. W młodości otwarcie przyznawał, że nienawidzi swojego ojca[8]. Paradoksalnie jednak właśnie jemu zawdzięcza aktorską karierę.

Kariera[edytuj]

Zadebiutował rolą młodego Marina Maraisa u boku ojca w biograficznym dramacie muzycznym Wszystkie poranki świata (Tous les matins du monde, 1991)[9] i zdobył nominację do nagrody Césara za najbardziej obiecujący debiut. Kolejną nominację w tej samej kategorii otrzymał za postać zagubionego chłopaka, którego przygarnia pod swoje skrzydła zawodowy morderca w średnim wieku i zaczyna trenować w sztuce zabijania w komedii kryminalnej Czuły cel (Cible émouvante, 1993). W 1994 roku wystąpił na scenie Théâtre de l'Atelier w przedstawieniu Harolda Pintera Powrót do domu.

W 1995, po wypadku motocyklowym, przeszedł 17 operacji[10]. W szpitalu uległ zakażeniu szpitalnemu gronkowcem, co skończyło się amputacją nogi[11]. W czarnej komedii Nowicjusze (Les Apprentis, 1995) za postać Freda został uhonorowany nagrodą Césara[12]. Wypadek, rehabilitacja i załamanie, jakie przeszedł po amputacji, zmieniły jego życie. W 1996 w Paryżu odebrał nagrodę im. Jeana Gabina. Nieco później wystąpił już z protezą w komedii kryminalnej Kłamczucha (...Comme elle respire, 1998) jako niefortunny porywacz, który udaje wielbiciela starszej pani. Rola młodego pisarza Pierre'a, który pragnie zdemaskować wielkie kłamstwa w melodramacie Pola X (1999) przyniosła mu nagrodę na festiwalu filmowym w Gijón. Wziął udział w teledysku "Manu Chao" (2003) grupy Les Wampas.

Komponował muzykę (podczas rehabilitacji odkrył ponoć, że to jego powołanie), ale również czynnie działał w założonym przez siebie stowarzyszeniu pacjentów poszkodowanych przez lekarzy. 30 grudnia 1999 ożenił się z Elise Ventre. W styczniu 2001 urodziła się ich córka Louise[13]. W 2003 roku wdał się w awanturę, podczas której zaczął strzelać na ulicy[14]. Nikogo nie zranił, ale został skazany na dziewięć miesięcy więzienia za napaść i nielegalne posiadanie broni, jednak po nocy spędzonej w areszcie wyszedł za kaucją (5 tys. euro).

Zmarł 13 października 2008 w szpitalu w Garches na przedmieściach Paryża[15][16]. Przyczyną śmierci było zapalenie płuc, którego aktor nabawił się w Rumunii, podczas kręcenia thrillera L'enfance d'Icaire[15][17].

Filmografia[edytuj]

filmy fabularne[edytuj]

  • 1974: Nie taki zły (Pas si méchant que ça) - statysta
  • 1986: Jean de Florette - statysta
  • 1990: Cyrano de Bergerac - statysta
  • 1991: Wszystkie poranki świata (Tous les matins du monde) jako młody Marin Marais
  • 1993: Czuły cel (Cible émouvante) jako Antoine
  • 1994: Historia Chłopca, który pragnął być całowany (L'Histoire du garçon qui voulait qu'on l'embrasse) jako chłopiec Pinball
  • 1995: Praktykanci (Les Apprentis) jako Fred
  • 1996: Miłość jeszcze raz (L'@mour est à réinventer, dix histoires d'amours au temps du sida)
  • 1996: Ricky (TV) jako Ricky
  • 1997: Sans titre
  • 1997: Alliance cherche doigt jako André Lechat
  • 1997: Marta (Marthe ou La promesse du jour) jako Simon
  • 1998: Kłamczucha (...Comme elle respire) jako Antoine
  • 1999: Pola X jako Pierre
  • 2000: Elle et lui au 14ème étage jako Arthur
  • 2000: Le Détour (TV) jako Stéphane
  • 2000: Les Marchands de sable jako Stéphane
  • 2001: Zaïde, un petit air de vengeance (TV) jako Simon
  • 2001: Amor, curiosidad, prozak y dudas jako Willy
  • 2001: Akwarium (L'Aquarium)
  • 2002: Kochaj ojca (Aime ton père) jako Paul
  • 2002: Peau d'ange jako Grégoire
  • 2002: Comme un avion jako Pierre Sako
  • 2003: Aptekarz (Le Pharmacien de garde) jako François Barrier
  • 2003: Les Clefs de bagnole jako komediant
  • 2004: Milady (TV) jako Atos
  • 2004: Proces (Process) jako Le mari
  • 2006: Célibataires jako Ben
  • 2007: Les jours fragiles jako Arthur Rimbaud
  • 2007: Ne touchez pas la hache
  • 2008: Château en Suède (TV) jako Sébastien
  • 2009: Dzieciństwo Ikara (L'Enfance d'Icare ) jako Jonathan Vogel

seriale TV[edytuj]

Bibliografia[edytuj]

  • Guillaume Depardieu, Marc-Olivier Fogiel, Tout donner, wyd. Plon, 2004 ​ISBN 2259198937
  • Gilles Lambert, Guillaume Depardieu, l'ange foudroyé, wyd. Alcina, 2008 ​ISBN 2917464038

Przypisy

  1. Guillaume Depardieu (1971-2008) (ang.). Find A Grave Memorial. [dostęp 2017-05-13].
  2. Guillaume Depardieu (ang.). Listal. [dostęp 2017-05-13].
  3. Gérard Depardieu w bazie Internet Movie Database (ang.)
  4. Guillaume Depardieu (fr.). AlloCiné. [dostęp 2017-05-13].
  5. Julie Depardieu - Bio, Facts, Family (ang.). Famous Birthdays. [dostęp 2017-05-13].
  6. Guillaume Depardieu (cz.). ČSFD.cz. [dostęp 2017-05-13].
  7. Guillaume Depardieu (ang.). Listal. [dostęp 2017-05-13].
  8. Benoît Leprince (2008-10-16): Guillaume Depardieu Le jeune homme et la mort (fr.). Paris Match. [dostęp 2017-05-13].
  9. Guillaume Depardieu (ang.). Rotten Tomatoes. [dostęp 2017-05-13].
  10. Catherine Milner (2003-05-11): Depardieu's son to lose leg (ang.). The Daily Telegraph. [dostęp 2017-05-13].
  11. John Lichfield (2008-10-13): Gérard Depardieu's son dies of pneumonia at 37 (ang.). The Independent. [dostęp 2017-05-13].
  12. Guillaume Depardieu - Bio, Facts, Family (ang.). Famous Birthdays. [dostęp 2017-05-13].
  13. Audrey Kucinskas (2016-06-29): Louise, fille de Guillaume Depardieu, se confie sur la mort de son père (fr.). L'Express. [dostęp 2017-05-13].
  14. Michael Althen (2008-10-14): Guillaume Depardieu ist tot: Die Kindheit des Ikarus (niem.). FAZ. [dostęp 2017-05-13].
  15. a b Culture & Loisirs (2008-10-14): Une infection foudroyante (fr.). Le Parisien. [dostęp 2017-05-13].
  16. Julien Ménielle (2008-10-14): Pourquoi Guillaume Depardieu est-il mort d'une pneumonie en deux jours? (fr.). 20minutes.fr. [dostęp 2017-05-13].
  17. Bujdosó Bori (2008-10-13): Meghalt Guillaume Depardieu (węg.). Origo.hu. [dostęp 2017-05-13].

Linki zewnętrzne[edytuj]