Gumka do ścierania

	Informacje w projektach siostrzanych
	Multimedia w Wikimedia Commons
	Definicje słownikowe w Wikisłowniku

Gumka do ścierania – najczęściej wykonana z kauczuku, służy do wycierania śladów ołówka z papieru.

Historia gumki

Początkowo do ścierania śladów grafitowych wykorzystywano kulki gniecionego chleba lub miękki wosk^[1]. Gumka do ścierania została wynaleziona w 1770 roku przez odkrywcę tlenu Josepha Priestleya. Zauważył on, że kawałek kauczuku świetnie nadaje się do wycierania śladów ołówka. Grafitowy pył ściera się wraz z włókienkami celulozy, nie uszkadzając papieru. Był tylko jeden problem: po kilku dniach kauczuk gnił^[1]. Według innego źródła w 1770 roku angielski producent przyrządów optycznych Edward Nairne przez przypadek do ścierania skutecznie użył kauczuku naturalnego. Zaczął on sprzedawać kostki kauczuku, które trafiły do naukowca Josepha Priestleya, który rozpropagował wynalazek^[1].

Połączenie ołówka z gumką nastąpiło około 1850 roku za sprawą amerykańskiego wynalazcy Hymana Lippmana. Ołówek z gumką opatentowano w marcu 1858 roku^[1].

Zobacz też

Przypisy

1 2 3 4 Maciej Baczak, Sławomir Łotysz, Dariusz Machla: 1000 wynalazków, czyli historia ludzkiej pomysłowości. Bielsko Biała: Wydawnictwo Dragon, 2020, s. 103, ISBN 978-83-8172-554-5.

Bibliografia

Ilustrowana encyklopedia Wynalazki i Odkrycia Studio:Fenix, str. 65.

[wynalazki-1] 1 2 3 4 Maciej Baczak, Sławomir Łotysz, Dariusz Machla: 1000 wynalazków, czyli historia ludzkiej pomysłowości. Bielsko Biała: Wydawnictwo Dragon, 2020, s. 103, ISBN 978-83-8172-554-5.

[1]