Gundomar

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nie mylić z: królami Burgundów Godomarem (407-411) i Godomarem II (523-534).

Gundomar, czasami numerowany jako Gundomar I lub II lub nazywany Godomar (zm. prawdopodobnie w 486) – król Burgundów w Vienne od 473 roku do śmierci. Syn Gunderyka, siostrzeniec Rycymera. Po śmierci stryja Chliperyka I objął władzę w formie tetrarchii z braćmi Gundobadem (w Lyonie), Chilperykiem II (w Valence) i Godigisel (w Genewie), samemu wchodząc w posiadanie dzielnicy z Vienne. Pierwszy z braci dążył jednak do wyeliminowania pozostałych, a Gundomar okazał się jego pierwszą ofiarą (według jednej z wersji zmarł w 486; według innej już w 476/7 zarówno Gundomar, jak i Chilperyk II nie żyli). Po wyeliminowaniu braci Gundobad objął samodzielne rządy[1]. O czasach jego panowania opowiadają właściwie jedynie pisma Grzegorza z Tours.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Bruno Dumezil: Chrześcijańskie korzenie Europy. Kęty: Wydawnictwo Marek Derewiecki, 2008, s. 397-401. ISBN 978-83-89637-85-7.