Gunica

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gunica
Gunica w Jasienicy
Gunica w Jasienicy
Kontynent Europa
Państwo  Polska
Rzeka
Długość ok. 32 km
Źródło
Miejsce okolice wsi Łęgi
Współrzędne 53°31′08″N 14°20′45″E/53,518889 14,345833
Ujście
Recypient Odra (przy jej ujściu)
Miejsce Police
Współrzędne 53°36′14″N 14°34′23″E/53,603889 14,573056
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa zachodniopomorskiego
źródło
źródło
ujście
ujście
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
źródło
źródło
ujście
ujście

Gunica (do 1945 niem. Aalbach) – rzeka o długości ok. 32 km[1], lewy dopływ Odry, płynąca w powiecie polickim (województwo zachodniopomorskie), jedna z głównych rzek Puszczy Wkrzańskiej.

Augustianie – zakonnicy jasienickiego klasztoru – uregulowali w XIV wieku koryto rzeki[potrzebny przypis].

Rejon ujścia Gunicy do Odry wchodził w skład Enklawy Polickiej. Obecnie znajduje się na terenie miasta Police i części wiejskiej gminy Police.

Przebieg[edytuj]

Płynie przez obszar Równiny Wkrzańskiej określanej również nazwą Równina Policka. Wypływa ze źródeł w okolicach wsi Łęgi w gminie Dobra (Szczecińska). Płynąc w kierunku wschodnim, przepływa kolejno przez okolice wsi Stolec, jezioro Świdwie i obszar rezerwatu Świdwie, wieś Węgornik w gminie Police, od północy mija wsie Tanowo i Witorza, płynie przez Tatynię. Tuż za Tatynią na rzece ustalona jest granica oddzielająca miasto Police od wsi Wieńkowo położonej nad Gunicą. Ok. 3 km po przepłynięciu przez północną dzielnicę PolicJasienicę uchodzi do Odry[2], tuż przy jej ujściu do Roztoki Odrzańskiej.

W okolicy ujścia do wody Gunicy łączą się z wodami strugi Jasienicy.

Przyroda[edytuj]

Występują w niej ryby takie jak okonie, płocie, sandacze, miętusy, leszcze, liny, szczupaki, itp.[potrzebny przypis]

Obszar Doliny Dolnej Odry w rejonie ujścia Gunicy jest objęty granicami obszaru Ujście Odry i Zalew Szczeciński sieci Natura 2000.

Turystyka[edytuj]

Przypisy

  1. Encyklopedia Szczecina. T. I A-O. Szczecin: Uniwersytet Szczeciński, 1999, s. 320. ISBN 8387341452. (pol.)
  2. Komisja Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych: Hydronimy. Izabella Krauze-Tomczyk, Jerzy Ostrowski (oprac. red). T. 1. Cz. 1: Wody płynące, źródła, wodospady. Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2006. ISBN 83-239-9607-5.
  3. Okolice Szczecina: 1:75 000. Warszawa: ExpressMap Polska, 2007, s. 1-2. ISBN 978-83-601-2096-5. (pol.)

Zobacz też[edytuj]