Gurugita

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Gurugita ( dewanagari गुरु गीता , trl. gurugītā, Pieśń do guru ) – hymn hinduistyczny, stanowiący część Sanatkumarasanhity w drugiej sekcji Skandapurany. Zawiera 352 strof w sanskrycie, obejmujących dialog Maheśwary i Parwati [1]. Treść objaśnia zasadę guru, jako stan najwyższego bóstwa [2] i formę łaski , z czego wynika iż guru nie musi koniecznie manifestować się uczniowi w ludzkiej postaci.


Siddhajoga[edytuj]

Jest jedną z podstawowych praktyk religijnych w siddhajodze [3]. W aśramach tej tradycji hymn Gurugita śpiewany jest codziennie o wschodzie Słońca.

Linki zewnętrzne[edytuj]

Shri Guru Gita (ang.). [dostęp 27 lutego 2009].

Przypisy

  1. Gurugita. W: Georg Feuerstein: Joga - Encyklopedia. Maria Kużniak (tłum.). Wyd. 1. Poznań: Wydawnictwo BRAMA, 2004, s. 111. ISBN 83-914652-5-X.
  2. Sadhana - droga ku światłu. W: Małgorzata Sacha-Piekło: Tam gdzie pustka staje się światłem. Symbol światła w doktrynie i praktykach siddhajogi. Wyd. 1. Kraków: Zakład wydawniczy >>NOMOS<<, 1999, s. 150. ISBN 8385527923.
  3. Sadhana - droga ku światłu. W: Małgorzata Sacha-Piekło: Tam gdzie pustka staje się światłem. Symbol światła w doktrynie i praktykach siddhajogi. Wyd. 1. Kraków: Zakład wydawniczy >>NOMOS<<, 1999, s. 61. ISBN 8385527923.