Gustav Aschaffenburg

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gustav Aschaffenburg, ok. 1910

Gustav Aschaffenburg (ur. 23 maja 1866 w Zweibrücken, zm. 2 września 1944 w Baltimore) – niemiecki lekarz psychiatra.

Syn Louisa Aschaffenburga i Julie z domu Feibes[1]. Jego ojciec był kupcem i nauczycielem Talmudu. Gustav Aschaffenburg w 1890 roku ukończył studia medyczne na Uniwersytecie w Strasburgu. Następnie był asystentem Emila Kraepelina w klinice psychiatrycznej w Heidelbergu. Potem praktykował w Halle i w Kolonii. Prześladowany z powodów antysemickich w latach 30., emigrował do Stanów Zjednoczonych i pracował w Catholic University of America w Waszyngtonie oraz w Johns Hopkins University w Baltimore.

Aschaffenburg był pionierem na polu psychiatrii sądowej i kryminologii. Uważał, że czynniki dziedziczne mają mniejszy wpływ na ludzi niż otoczenie, i uznawał zachowania kryminalne za rodzaj społecznego nieprzystosowania, a nie patologii umysłowej. W 1908 opublikował pracę Das Verbrechen und seine Bekämpfung, uznany podręcznik kryminologii. Opisał też tzw. objaw Aschaffenburga.

Jego uczniem był Kurt Schneider.

W 1901 roku ożenił się z Mają Nebel z Heidelbergu. Mieli jednego syna i trzy córki[1].

Wybrane prace[edytuj]

  • Degenerationspsychosen und Dementia Praecox bei Kriminellen[2], 1913
  • Schizophrenie, schizoide Veranlagung und das Problem der Zurechnungsfähigkeit[3], 1922
  • Das Verbrechen und seine Bekämpfung, Heidelberg, 1903 (2. Aufl. 1906, 3. Aufl. 1923)
  • Die Sicherung der Gesellschaft gegen gemeingefährliche Geisteskranke: Ergebnisse einer im Auftrage der Holtzendorff-Stiftung gemachten Studienreise, Berlin, 1912
  • Der psychologische Sachverständige[4], 1927
  • Die psychologische Ausbildung der Richter[5], 1925

Przypisy

  1. a b Magnus Schmid: Aschaffenburg, Gustav. W: Neue Deutsche Biographie (NDB). Band 1: Aachen – Behaim. Berlin: Duncker & Humblot, 1953, s. 410.
  2. Gustav Aschaffenburg, Degenerationspsychosen und dementia praecox bei kriminellen, „Zeitschrift für die gesamte Neurologie und Psychiatrie”, 14 (1), 1913, s. 83–96, DOI10.1007/BF02867879, ISSN 0303-4194 (niem.).
  3. Gustav Aschaffenburg, Schizophrenie, schizoide veranlagung und das problem der zurechnungsfähigkeit, „Zeitschrift für die gesamte Neurologie und Psychiatrie”, 78 (1), 1922, s. 628–633, DOI10.1007/BF02867641, ISSN 0303-4194 (niem.).
  4. Gustav Aschaffenburg, Der psychologische Sachverständige, „Deutsche Zeitschrift für die gesamte gerichtliche Medizin”, 10 (1), 1927, s. 149–155, DOI10.1007/BF02672984, ISSN 0367-0031 (niem.).
  5. Gustav Aschaffenburg, Die psychologische Ausbildung der Richter, „Archiv für Psychiatrie und Nervenkrankheiten”, 74 (1), 1925, s. 169–178, DOI10.1007/BF01814179, ISSN 0003-9373 (niem.).

Linki zewnętrzne[edytuj]