Gustav Heinemann

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Gustav Heinemann
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 23 lipca 1899
Schwelm
Data i miejsce śmierci 7 lipca 1976
Essen
Prezydent Republiki Federalnej Niemiec
Okres od 1 lipca 1969
do 30 czerwca 1974
Przynależność polityczna SPD
Poprzednik Heinrich Lübke
Następca Walter Scheel
Minister sprawiedliwości Niemiec
Okres od 1 grudnia 1966
do 26 marca 1969
Przynależność polityczna SPD
Poprzednik Richard Jaeger
Następca Horst Ehmke
podpis
Odznaczenia
Stopień Specjalny Krzyża Wielkiego Orderu Zasługi RFN (ex officio) Order Zasługi Republiki Włoskiej I Klasy (1951-2001) Krzyż Wielki Orderu Łaźni (Wielka Brytania)

Gustav Walter Heinemann (ur. 23 lipca 1899 w Schwelm, zm. 7 lipca 1976 w Essen) – polityk niemiecki. Heinemann przyszedł na świat w zamożnej rodzinie westfalskiej.

Kariera polityczna tego byłego wykładowcy prawa rozpoczęła się po powstaniu Republiki Federalnej Niemiec. W latach 1949–1950 był współpracownikiem kanclerza Konrada Adenauera. Jednak różnica w poglądach na temat remilitaryzacji państwa doprowadziła do odejścia Heinemanna z gabinetu Adenauera.

Niedługo potem Heinemann znalazł się w szeregach opozycyjnej wówczas SPD. W okresie Wielkiej Koalicji (CDU/CSU – SPD, 1966-1969) pełnił urząd ministra sprawiedliwości. Zasłynął wtedy wyrażeniem zrozumienia dla rozruchów studenckich w 1968 roku.

W roku 1969 dotychczasowy prezydent Heinrich Lübke ustąpił na kilka miesięcy przed końcem swojej kadencji. Wówczas władze w kraju przejęła koalicja socjaldemokratów i liberałów z FDP na czele z Willym Brandtem. SPD jako swego kandydata na nowego prezydenta wysunęło właśnie Heinemanna, który wygrał wybory.

Ojciec teolożki Uty Ranke-Heinemann.