Gustav Krupp von Bohlen und Halbach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Gustav Krupp von Bohlen und Halbach
Gustav von Bohlen
Ilustracja
Fotografia z 1931
Data i miejsce urodzenia 7 sierpnia 1870
Haga
Data śmierci 16 stycznia 1950
Zawód, zajęcie przemysłowiec
Małżeństwo Bertha Krupp
Dzieci Alfried
podpis
Odznaczenia
Планка Золотой партийный знак НСДАП.svg

Gustav Krupp von Bohlen und Halbach, ps. "Taffi", (ur. 7 sierpnia 1870 jako Gustav von Bohlen w Hadze – zm. 16 stycznia 1950 w zamku Blühnbach) – niemiecki przemysłowiec.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Nie pochodził z rodziny Kruppów, chociaż już wcześniej prowadził ich przedsiębiorstwa. W 1906 ożenił się z Berthą Krupp (1886–1957), która przejęła po nagłej i prawdopodobnie samobójczej śmierci ojca – Friedricha Alfreda Kruppa (zm. 22 listopada 1902 po kampanii zarzutów o stosunki homoseksualne z młodymi Włochami, jaką rozpętało socjalistyczne czasopismo) – rodzinne imperium przemysłowe. Gustav przyjął nazwisko Krupp von Bohlen und Halbach. Na ich ślubie był obecny niemiecki cesarz Wilhelm II Hohenzollern, który zezwolił mu na zmianę nazwiska i nie wierzył w oskarżenia o homoseksualizm Friedricha Alfreda[1]. W latach 1909–1941 kierował niemieckim koncernem przemysłu ciężkiego Friedrich Krupp AG. Posiadał w ten sposób wyłączność na produkowanie stali dla floty niemieckiej oraz na wyposażenie Niemiec i ich sprzymierzeńców w artylerię podczas I wojny światowej.

Początkowo z nastaniem okresu pokoju zaczął produkować traktory[1], jednak w 1933 Adolf Hitler doszedł do władzy, a Gustav Krupp uruchomił na nowo produkcję wojenną. Jego koncern zarówno finansował partię HitleraNSDAP, jak i czerpał wymierne korzyści z uczestnictwa w programie zbrojeniowym III Rzeszy. W trakcie rządów nazistów koncernem kierował de facto jego syn Alfried (ur. 1907)[1].

Po upadku hitleryzmu typowany jako jeden z oskarżonych głównego procesu zbrodniarzy wojennych przed Międzynarodowym Trybunałem Wojskowym w Norymberdzeprocesie norymberskim. Ostatecznie z oskarżenia zrezygnowano wobec złego stanu zdrowia i upośledzenia poczytalności - w tym czasie Gustav Krupp był w stanie wegetatywnym[1][2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Alan Palmer, Kto jest kim w polityce. Świat od roku 1860, Wydawnictwo Magnum, Warszawa, 1998, przeł. Wiesław Horabik, Tadeusz Szafrański, s. 230
  2. José María López Ruiz, Tyrani i zbrodniarze. Najwięksi nikczemnicy w dziejach świata tłum. Agata Ciastek, Dom Wydawniczy Bellona, Warszawa 2006, s. 282.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • P. Batty, The House of Krupp, 1968
  • W. L. Manchester, The Arms of Krupp, 1968
  • Alan Palmer, Kto jest kim w polityce. Świat od roku 1860, Wydawnictwo Magnum, Warszawa, 1998, przeł. Wiesław Horabik, Tadeusz Szafrański, s. 230-231