Gustavo Díaz Ordaz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Gustavo Díaz Ordaz
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko

Gustavo Díaz Ordaz Bolaños Cacho

Data i miejsce urodzenia

12 marca 1911
Ciudad Serdán (Puebla)

Data i miejsce śmierci

15 lipca 1979
Meksyk

Prezydent Meksyku
Okres

od 1 grudnia 1964
do 30 listopada 1970

Przynależność polityczna

PRI

Poprzednik

Adolfo López Mateos

Następca

Luis Echeverría

Odznaczenia
Łańcuch Orderu Orła Azteckiego (Meksyk) Krzyż Wielki Orderu Francisco Morazána (Honduras) Order Zasługi Republiki Włoskiej I Klasy (1951-2001)

Gustavo Díaz Ordaz Bolaños Cacho (ur. 12 marca 1911 w Ciudad Serdán w stanie Puebla, zm. 15 lipca 1979 w Meksyku) – meksykański polityk, prezydent Meksyku w latach 1964–1970.

Potomek José Maríi Díaza Ordaza, jednego ze współpracowników Benito Juáreza. Ordaz odebrał wykształcenie prawnicze. Pełnił m.in. funkcję prezesa Sądu Najwyższego stanu Puebla. W 1946 został wybrany do Senatu. W 1958 objął tekę ministra spraw wewnętrznych. W 1964, startując z ramienia Partii Rewolucyjno-Instytucjonalnej, wygrał wybory prezydenckie i zastąpił na tym stanowisku Adolfo Lópeza Mateosa. Jego administracja kładła nacisk na rozwój gospodarczy kraju. W 1977 objął funkcję ambasadora w Hiszpanii. Przedstawiciel konserwatywnego skrzydła PRI[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Podróże Marzeń „Meksyk” Biblioteka Gazety Wyborczej ISBN 83-60174-00-8, s. 69.