Gustavo Victoria

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Gustavo Victoria
Pełne imię i nazwisko Gustavo Andrés Victoria Rave
Data i miejsce urodzenia 14 maja 1980
Armenia, Kolumbia
Wzrost 176 cm
Pozycja obrońca, pomocnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1996–1997 Deportes Quindío 3 (0)
1997–2000 Cortuluá 95 (9)
2001–2002 Deportivo Cali 23 (0)
2001–2002 Galatasaray (wyp.) 22 (1)
2003 Gaziantepspor 9 (1)
2003–2008 Çaykur Rizespor 110 (3)
2005 Millonarios (wyp.) 11 (0)
2009 América Cali 5 (1)
2009–2011 Deportivo Pereira 46 (2)
2013 Inti Gas Deportes 40 (2)
W sumie: 364 (19)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1999  Kolumbia U-20
2004  Kolumbia 7 (0)

Gustavo Andrés Victoria Rave (ur. 14 maja 1980 w Armenii) – kolumbijski piłkarz występujący na pozycji obrońcy. Posiada również obywatelstwo tureckie.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Victoria karierę rozpoczynał w 1999 roku w zespole Deportes Quindío. Jego barwy reprezentował przez dwa sezony, a potem odszedł do Deportivo Cali. W 2001 roku podpisał kontrakt z tureckim Galatasaray SK. W 2002 roku zdobył z nim mistrzostwo Turcji. Po tym sukcesie wrócił do Deportivo Cali, gdzie grał do końca sezonu 2002.

Na początku 2003 roku Victoria ponownie wyjechał do Turcji, tym razem by grać w tamtejszym Gaziantepsporze. W sezonie 2002/2003 rozegrał tam 9 spotkań i zdobył 1 bramkę. W połowie 2003 roku odszedł do drużyny Çaykur Rizespor. Zadebiutował tam 30 października 2004 roku w wygranym 1:0 meczu Süper Lig z Gaziantepsporem. W 2005 roku grał na wypożyczeniu w kolumbijskim Millonarios. Potem wrócił do Rizesporu, gdzie występował jeszcze przez 3 lata.

W 2009 roku Victoria został graczem kolumbijskiej drużyny América Cali. Jednak jeszcze w tym samym roku odszedł do Deportivo Pereira.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Kolumbii Victoria zadebiutował w 2004 roku. W tym samym roku został powołany do kadry na turniej Copa América. Zagrał na nim w meczach z Wenezuelą (1:0), Boliwią (1:0), Peru (2:2), Kostaryką (2:0), Argentyną (0:3) oraz Urugwajem (1:2,), a Kolumbia zakończyła rozgrywki na 4. miejscu.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]