Gustaw Jełowicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Gustaw Jełowicki (ur. 19 sierpnia (według kalendarza juliańskiego) 1880 w Koleśnikach, zm. 10 listopada 1965 w Bierzgłowie) – kanonik Honorowy Kapituły Łuckiej; proboszcz katedry Łuckiej; sędzia protosynodalny; wikariusz kapitulny i administrator diecezji łucko - żytomierskiej i kamienieckiej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Wiktora i Wincentyny Zwolińskiej. Ukończył gimnazjum w Ostrogu i seminarium żytomierskie (1899 - 1903); do seminarium wstąpił 31 sierpnia 1899 r. Święcenia kapłańskie z rąk biskupa Cyrtofta otrzymał 18 marca 1906 r. w katedrze Petersburskiej; mszę prymicyjną odprawił przy Korpusie Paziów w Petersburgu. Akademię Duchowną w Petersburgu z tytułem magistra św. teologii, ukończył w czerwcu 1907 r. pracą magisterską, wykonaną pod kierunkiem ks. prof. (późn. arcybiskupa) Godlewskiego: „Accio cleri poloni in renovanda vita intelectuali Stanislai Augusto regnante”.

W 1907 r. delegowany do Rzymu przez kapitułę łucką, by utrącić kandydaturę ks. Stawińskiego na sufraganię łucką. Od 1908 r. do marca 1909 r. jest wikarym w kościele św. Aleksandra w Kijowie. Administrator klasztoru OO. Bernardynów w Zasławiu do 1915 r.

W dniu 21 lipca 1915 r. obrany administratorem Diecezji Łucko - Żytomierskiej oraz Diecezji Kamienieckiej (wikariusz kapitulny) i pełnił tę funkcję do 2 lutego 1917 r., kiedy mianowano ordynariuszem łuckim b-pa Ignacego Dubowskiego, a diecezję kamieniecką objął wkrótce bp Piotr Mańkowski.

Po przekazaniu administracji diecezji Gustaw przebywał w Kijowie. Z końcem 1920 r. proboszcz i kapelan SS. Niepokalanek w Maciejowie koło Kowla. Od stycznia 1927 r. proboszcz katedry Łuckiej i z probostwa tego ustępuje w grudniu 1932 r.

Od maja 1927 r. jest pierwszym moderatorem Sodalicji Mariańskiej Pań w Łucku. Prałat. Pracuje w Kurii Biskupiej. Jednocześnie sędzia protosynodalny i wizytator zakonów.

W dniach 30. VIII. - 1. IX. 1927 r. uczestniczy wraz z arcybp. P. Mańkowskim w synodzie diecezjalnym. Po aresztowaniu bpa A.P. Szelążka, obok ks. Leopolda Szumana, był jednym z kapłanów wyznaczonych do objęcia zarządu diecezją łucką. Diecezję łucką opuścił w 1945 roku. Od tego roku kapelan SS. Pasterek w Jabłonowie Pomorskim. W 1947 r. mianowany przez bpa A.P. Szelążka kantorem łuckiej kapituły katedralnej. W 1951 r. wraz z całą kapitułą zamieszkał na Zamku Bierzgłowskim. Zmarł 10. XI. 1965 r. w Bierzgłowie; pochowany w Toruniu, na cmentarzu parafialnym św. Jakuba.

Dorobek[edytuj | edytuj kod]

Pozostawił w rękopisie prywatne wspomnienia rodzinne i z pobytu w Akademii w Petersburgu oraz wiele notatek o diecezji łuckiej, jak i materiały rękopiśmienne i wypisy do historii diecezji łuckiej, którą zamierzał napisać.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • G Jełowicki "Wspomnienia" maszynopis
  • "Życie katolickie" Łuck, nr 16, 17 dn. 16.IV 1933 s. 257
  • J. Filipowicz "Album kapłanów diecezji łucko - żytomierskiej i kamienieckiej"; Kijów 1917
  • arcybp P. Mańkowski "Pamiętniki" Warszawa 2002.
  • M. Dębowska, Łucka kuria diecezjalna "na wygnaniu", Archiwa, Biblioteki i Muzea Kościelne, t. 73:2000, s.23-31.