Gustaw Olizar

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Gustaw Olizar
Herb
Radwan Sowity
Rodzina Olizar
Data i miejsce urodzenia 3 maja 1798
Korosteszów
Data i miejsce śmierci 2 stycznia 1865
Drezno

Gustaw Olizar herbu Radwan Sowity (ur. 3 maja 1798 w Korosteszowie[1] na Wołyniu, zm. 2 stycznia 1865 w Dreźnie) – polski ziemianin, marszałek guberni kijowskiej, publicysta, poeta, pamiętnikarz, wolnomularz[2].

Syn Filipa Nereusa Olizara i Ludwiki Szczytt-Niemirowicz (Niemirowicz-Szczytt) h. Jastrzębiec, córki Krzysztofa, starosty witagolskiego, i Józefy hr. Butlerówny, wnuczki Józefa hr. Butlera. Brat Narcyza Olizara.

Ukończył Liceum Krzemienieckie. Po zawodzie miłosnym zakupił posiadłość na Krymie u stóp Ajudaha. Tutaj odwiedził go Adam Mickiewicz podczas swojego pobytu na Krymie. Posiadłość Olizara została skonfiskowana przez Rosjan po ujawnieniu działalności spiskowej Olizara i jego kontaktów z dekabrystami, a on sam był kilkakrotnie więziony. Olizar utrzymywał także kontakty z Aleksandrem Puszkinem.

W rodzinnym Korosteszowie wzniósł zabudowania kuracyjne.

Był członkiem honorowym loży wolnomularskiej Doskonała Tajemnica i członkiem loży Cnota Uwieńczona w 1821[3].

Z całej jego twórczości pisarskiej uznaje się[kto?] za najcenniejsze Pamiętniki, pisane do 1823.

Twórczość literacka[edytuj | edytuj kod]

  • 1818: Niesnaski Parnasu
  • Jaksjada
  • Pomieszanie Jarosza Bejły
  • 1892: Pamiętniki

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. według innego źródła w Zahorowie
  2. Ludwik Hass, Wolnomularstwo w Europie Środkowo-Wschodniej w XVIII i XIX wieku, Wyd. Ossolineum, Wrocław 1982, s. 539.
  3. Stanisław Małachowski-Łempicki, Wykaz polskich lóż wolnomularskich oraz ich członków w latach 1738-1821, w: Archiwum Komisji Historycznej, t. XIV, Kraków 1930, s. 272.