Gut (herb szlachecki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Herb Gut

Gut (Guta, Gutt, Dargolewski odmienny, Sas Pruski odmienny) – kaszubski herb szlachecki, według Przemysława Pragerta odmiana herbu Sas Pruski.

Opis herbu[edytuj]

Opis z wykorzystaniem tradycyjnych zasad blazonowania:

W polu błękitnym półksiężyc srebrny na opak, pod którym miecz srebrny pomiędzy dwoma gwiazdami złotymi. Klejnot: nad hełmem w koronie trzy pióra strusie. Labry błękitne, podbite srebrem.

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj]

Herb przytaczany przez Żernickiego (Der polnische Adel).

Rodzina Gut (Gutt)[edytuj]

Nazwisko Gut (Gutt) pochodzi prawdopodobnie od staropruskiego imienia Gutte. Być może protoplastą rodu był Jan Guth, wzmiankowany w 1505. Pierwsze pewne wzmianki pochodzą z 1570 (Albertus Gutt,Petrus Gutt, Joannes Gudt, Martinus Gutt, Jacob Gutt). Należeli oni do drobnej szlachty, przybierając z czasem nazwiska odmiejscowe. Wzmianki nazwisk odmiejscowych pochodzą z lat 1620 (Piotr Gutt łętowski), 1622 (Janusz Gutt Minkowski), 1658 (Wojciech Gutt Radoszewski). Przydomka Gut używali też Zapędowscy, Dargolewscy i Glińscy, toteż uważano ich za potomków Gutów. Rodzina miała występować jeszcze w XVIII wieku, oprócz nazwisk odmiejscowych mieli też używać nazwiska Gutowski.

Herbowni[edytuj]

Gut (Gudt, Guta, Guth, Gutt, Gutte, błędnie Galt, Gult), być może Gutowski. Rodzina ta mogła używać także herbu Zapędowski II.

Bibliografia[edytuj]