Gyula Illyés

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Gyula Illyés, około 1980 r.

Gyula Illyés (ur. 2 listopada 1902 w Felső-Rácegrespuszta[1], zm. 15 kwietnia 1983 w Budapeszcie[2]) – węgierski pisarz.

Urodził się w biednej chłopskiej rodzinie. Nauki pobierał w Budapeszcie i Paryżu. Popierał republikę Béli Kuna[3]. Od 1920 do 1926 przebywał na emigracji[4][5]. W czasie II wojny światowej związany z gazetą „Nyugat[4]. Po wyzwoleniu Węgier został członkiem parlamentu[3]. Z życia publicznego wycofał się po dojściu stalinistów do władzy. W swych utworach był rzecznikiem uciskanych chłopów.

W 1970 w seri Biblioteka Poetów Ludowej Spółdzielni Wydawniczej ukazał się wybór poezji Illyésa w tłumaczeniu Artura Międzyrzeckiego.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

  • zbiory wierszy
  • powieści, np. „Obiad w pałacu”
  • proza eseistyczna „W łodzi Charona”
  • dramaty
  • eseje
  • reportaże
  • studium „Lud puszczy”
  • monografia „Petöfi Sándor”[3]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Gyozo Szabó: Illyés, Gyula (wł.). treccani.it. [dostęp 2018-03-25].
  2. Illyés [ịje:sz Gyula] (pol.). Encyklopedia PWN. [dostęp 2018-03-25].
  3. a b c Gyula Illyés, Hungarian writer (ang.). Encyclopaedia Britannica. [dostęp 2018-03-25].
  4. a b Gyula Illyés (ang.). hungarianreview.com. [dostęp 2018-03-25].
  5. Gyula Illyés (pol.). biuroliterackie.pl. [dostęp 2018-03-25].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Gyula Illyés: Poezje wybrane. Wyboru dokonał, przełożył i notą biograficzną opatrzył Artur Międzyrzecki. Warszawa: Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, 1970, seria: Biblioteka Poetów.