Gyula Moravcsik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Gyula Moravcsik (ur. 29 stycznia 1892 w Budapeszcie, zm. 10 grudnia 1972 tamże) – węgierski historyk, bizantynolog, mediewista.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodził z rodziny intelektualistów. Absolwent Uniwersytetu w Budapeszcie. W 1914 zmobilizowany do wojska, walczył na froncie wschodnim. W latach 1915-1920 w niewoli rosyjskiej w Krasnojarsku i Irkucku. Czas ten wykorzystał do głębokiej nauki języków obcych (min. greki i tureckiego).

Po powrocie do kraju wykładał na kilku węgierskich uczelniach. Twórca węgierskiej bizantynologii. Opublikował wiele ważnych prac wśród nich wysoko cenioną Byzantinoturcica (t. 1-2). Laureat wielu nagród i odznaczeń. Doktor honoris causa Uniwersytetu w Atenach (1937).

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Szent László leánya és a bizánci Pantokrator-monostor, Budapest – Konstantinápoly 1923.
  • Az onogurok történetéhez, Budapest 1930.
  • A magyar történet bizánci forrásai, Budapest 1934.
  • A magyar szent korona görög feliratai, Budapest 1935.
  • A papiruszok világából, Budapest 1942.
  • Byzantinoturcica, t. 1-2, Budapest 1942–1943 (wyd. 2 - Berlin 1958, wyd. 3 - Leiden 1983).
  • Bizánc és a magyarság, Budapest 1953.
  • Die byzantinische Kultur und das mittelalterliche Ungarn (Berlin, 1955).
  • Miről vallanak a papiruszok?, (1961)
  • Bevezetés a bizantinológiába,, Budapest 1966.
  • Studia Byzantina, Budapest – Amszterdam 1967.
  • Byzantium and the Magyars, Budapest – Amszterdam 1970.
  • Az Árpád-kori magyar történet bizánci forrásai, Budapest 1984.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]