HMS Sheffield (1937)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
HMS Sheffield
HMS Sheffield
HMS Sheffield
Historia
Stocznia Vickers Armstrongs, Newcastle-upon-Tyne
Położenie stępki 31 stycznia 1935
Wodowanie 23 czerwca 1936
 Royal Navy
Wejście do służby 25 sierpnia 1937
Los okrętu złomowany w 1967
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność standardowa - 9100 ton
pełna - 11 532 ton
Długość 180 m
Szerokość 18,79 m
Zanurzenie 6,2 m
Napęd
cztery kotły opalane olejem; cztery turbiny parowe Parsonsa napędzające cztery śruby, 75000 KM
Prędkość 32 węzły
Uzbrojenie
12 x 152 mm (4xIII),
8 x 102 mm plot (4xII),
8 x 40 mm plot (2xIV),
8 x wkm plot (2xIV),
6 wt 533mm (2xIII)
- szczegóły w tekście
Wyposażenie lotnicze
3 wodnosamoloty Supermarine Walrus
Załoga 748 oficerów i marynarzy

HMS Sheffield – brytyjski krążownik lekki typu Southampton, zwodowany 23 czerwca 1936 roku.

W czasie II wojny światowej służył w Eskadrze Krążowników Drugiej Floty. W kwietniu 1940 podczas kampanii norweskiej transportował na pokładzie żołnierzy 146 Brygady Piechoty do Norwegii, potem wysłany do Gibraltaru, gdzie dołączył do Zespołu H (Force H). W maju 1941 wziął udział w akcji przeciw niemieckiemu pancernikowi "Bismarck". 26 maja 1941 stał się celem omyłkowego nalotu brytyjskich samolotów torpedowych z lotniskowca "Ark Royal", lecz uniknął trafień. Odegrał istotną rolę w odnalezieniu i utrzymaniu kontaktu z "Bismarckiem". W nocy 26 maja został ostrzelany przez "Bismarcka" i wycofał się, odłamki bliskich wybuchów pocisków zabiły na krążowniku trzech ludzi i uszkodziły radar.

W roku 1942 brał udział w eskortowaniu konwojów na morzach arktycznych do ZSRR. W czasie jednego z nich walnie przyczynił się do zwycięstwa w bitwie na Morzu Barentsa 31 grudnia 1942 (tzw. bitwa noworoczna), w czasie której został uszkodzony krążownik ciężki "Admiral Hipper" i zatopiony niszczyciel "Friedrich Eckoldt". W grudniu 1943 razem z innymi okrętami Royal Navy uczestniczył w pościgu za niemieckim pancernikiem "Scharnhorst" w okolicy Przylądka Północnego, rozpoczynając ostrzał tego okrętu, co doprowadziło do jego zniszczenia. Później między innymi ochraniał lotniskowce uczestniczące w ataku na niemiecki pancernik "Tirpitz". Po wojnie, w 1967 roku został złomowany.

Uzbrojenie[edytuj | edytuj kod]

  • 12 dział 152 mm w czterech wieżach trzydziałowych (4xIII)
  • 8 dział uniwersalnych 102 mm Mk XVI na podstawach dwudziałowych Mk XIX (4xII)
  • 8 dział przeciwlotniczych 40 mm Mk VIII ("pom-pom") (2xIV)
  • 8 karabinów maszynowych 12,7 mm (2xIV)
  • 6 wyrzutni torpedowych kalibru 533mm (2xIII)