HMS Sheffield (1971)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z HMS Sheffield (1975))
Skocz do: nawigacja, szukaj
HMS Sheffield (D80)
Historia
Stocznia Vickers, Barrow-in-Furness
Położenie stępki 15 stycznia 1970
Wodowanie 10 czerwca 1971
 Royal Navy
Wejście do służby 16 lutego 1975
Los okrętu zatopiony 10 maja 1982 w wyniku uszkodzeń po lotniczym ataku argentyńskim 4 maja 1982 w czasie wojny o Falklandy
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 4820 ton
Długość 125 m
Szerokość 14,3 m
Zanurzenie 5,8 m
Napęd
4 turbiny Rolls-Royce (2 Olympus TM3B i 2 Tyne) w systemie COGOG o mocy 36 MW
Prędkość 30 węzłów
Uzbrojenie
2 wyrzutnie pocisków przeciwlotniczych Sea Dart
1 armata 114 mm
Wyposażenie lotnicze
1 helikopter Lynx HAS1
Załoga 287

HMS Sheffield (D80)brytyjski niszczyciel typu 42. Był to drugi okręt w historii Royal Navy, noszący imię "Sheffield", za nazwą miasta Sheffield w Yorkshire.

Okręt zbudowano w stoczni Vickers Shipbuilding and Engineering Ltd w Barrow-in-Furness; zwodowany w 1971 roku, wszedł do służby w 1975.

Podczas wojny o Falklandy został 4 maja 1982 trafiony przez rakietę Exocet wystrzeloną z jednego z dwóch argentyńskich samolotów Dassault Super Étendard (piloci: komandor podporucznik Augusto Bedacarratz i kapitan Armando Mayora) o godzinie 11.02 czasu lokalnego[1].

Według komunikatu brytyjskiego Ministerstwa Obrony, głowica bojowa rakiety nie eksplodowała[2], spowodowała jednak śmierć 20 marynarzy, a 24 innych raniła (spośród 268-osobowej załogi). Uszkodzenia okrętu były na tyle znaczne, że sześć dni później zatonął podczas holowania. Był to pierwszy od 37 lat okręt Royal Navy utracony wskutek działań wojennych[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Łukasz Golowanow: Rakieta, która nie wybuchła – czyli o zatopieniu HMS Sheffield. Konflikty.pl. [dostęp 2012-05-05].
  2. Oficjalny raport Ministerstwa Obrony
  3. 1982: Argentines destroy HMS Sheffield (ang.). bbc.co.uk. [dostęp 2012-05-05].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]