Habomai

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Habomai
Ilustracja
Zdjęcie satelitarne
Państwo

 Rosja

Obwód

 sachaliński

Akwen

Ocean Spokojny

Archipelag

Wyspy Kurylskie

Liczba wysp

>10

Powierzchnia

94,84[1] km²

Populacja 
• liczba ludności


0

Położenie na mapie obwodu sachalińskiego
Mapa konturowa obwodu sachalińskiego, blisko dolnej krawiędzi nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Habomai”
Położenie na mapie Rosji
Mapa konturowa Rosji, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Habomai”
Ziemia43°30′N 146°08′E/43,500000 146,133333

Habomai (ros. Хабомаи; jap. 歯舞群島 – Habomai-guntō lub 歯舞諸島 – Habomai-shotō) – grupa niewielkich wysp, które są częścią sporu[2] terytorialnego pomiędzy Rosją a Japonią.

Administracyjnie należą one obecnie do obwodu sachalińskiego, w archipelagu Kuryli. Są one oddzielone od japońskiej wyspy Hokkaido Cieśniną Radziecką (ros. Советский пролив, Sowietskij proliw; jap. Goyōmai-suidō[3]), a od wyspy Shikotan – Cieśniną Szpanberga (ros. пролив Шпанберга, proliw Szpanbierga; jap. Shikotan-suidō[3]). W kartografii radzieckiej i rosyjskiej grupa traktowana jest jako część Małej Kurilskiej griady.

Nazwa Habomai pochodzi z języka Ajnów: ハ・アプ・オマ・イ (zapis fonetyczny pismem japońskim) Ha-ap-oma-i. Oznacza wyspę/wyspy „gdzie cofają się kry”. Tę samą nazwę nosi niewielki port rybacki (Habomai-gyokō) na południowym wybrzeżu półwyspu Nemuro oraz niewielka wysepka Habomai Moshiri leżąca naprzeciw niego.

Wyspy są niezamieszkane, znajduje się na nich tylko posterunek rosyjskiej straży przybrzeżnej.

Geografia[edytuj | edytuj kod]

Wyspy Habomai są usytuowane pomiędzy półwyspem Nemuro na Hokkaido a wyspą Shikotan (Szykotan).

Główne wyspy tej grupy to:

  • Ostrow Zielonyj (ros. Остров Зелёный; jap. 志発島, Shibotsu-tō), powierzchnia 58,33 km2 [4]
  • Ostrow Połonskogo (ros. Остров Полонского; jap. 多楽島, Taraku-tō), powierzchnia 10,91 km2 [4]
  • Ostrow Tanfiljewa (ros. Остров Танфильева; jap. 水晶島, Suishō-jima), powierzchnia 12,13 km2 [4]
  • Ostrow Jurij (ros. Остров Юрий; jap. 勇留島, Yuri-tō), powierzchnia 9,90 km2 [4]
  • Ostrow Anuczina (ros. Остров Анучина; jap. 秋勇留島, Akiyuri-tō), powierzchnia 2,11 km2 [4]

Prócz tego w skład archipelagu wchodzą też mniejsze grupy wysp:

  • Ostrowa Diomina (ros. Острова Дёмина; jap. 春苅島, Harukari-tō lub Harukaru-tō)
  • Ostrowa Oskołki (ros. Острова Осколки)
  • Ostrow Signalnyj (ros. Остров Сигнальный; jap. 貝殻島, Kaigara-jima)

Spór terytorialny[edytuj | edytuj kod]

Ścierające się interesy Rosji i Japonii w tym regionie skłoniły oba państwa do podpisania w Shimoda w 1855 r. Traktatu o handlu, żegludze i wyznaczeniu granic, na podstawie którego linia graniczna została ustanowiona pomiędzy wyspami Etorofu (Iturup) i Uruppu (Urup). Pod koniec II wojny światowej Związek Radziecki, realizując postanowienia konferencji jałtańskiej, rozpoczął wojnę z Japonią i w dniach od 28 sierpnia do 5 września 1945 r. zajął – leżące poza ustaloną granicą – „Cztery Północne Wyspy” (Kunashiri, Etorofu, Shikotan i mini-archipelag Habomai). W konsekwencji tego aktu Związek Radziecki włączył ten obszar do swojego terytorium i do 1949 r. deportował wszystkich japońskich mieszkańców (ok. 17 tys. osób). Od tego czasu oba państwa dążą do rozwiązania sporu i podpisania traktatu pokojowego, prowadząc negocjacje na różnych szczeblach[5].

Po nawiązaniu stosunków dyplomatycznych między ZSRR a Japonią w 1956 roku strona radziecka zaoferowała zwrot Małego Łańcucha Kurylskiego (ros. Малая Курильская гряда, Małaja Kurilskaja griada) obejmującego wyspę Szykotan i wyspy Habomai[6], w zamian za zrzeczenie się roszczeń do pozostałych, większych wysp Iturup i Kunaszyr. W 2006 roku prezydent Rosji Władimir Putin ponowił tę ofertę, ale japoński premier Jun'ichirō Koizumi odrzucił ją, domagając się zwrotu wszystkich wysp[7]. Kuryle Południowe (dla Japonii „Terytoria Północne”) pozostają obszarem spornym.

Panorama wysp Habomai widziana z przylądka Nosappu na półwyspie Nemuro

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Geospatial Information Authority of Japan 2021 ↓, s. 9.
  2. Kuril islands dispute between Russia and Japan (ang.). BBC, 2013-04-29. [dostęp 2015-06-10].
  3. a b Saishin Nihon Chizu (Atlas of Japan). Tokyo: Imidas- Shueisha, 1990, s. 74-75.
  4. a b c d e Geospatial Information Authority of Japan 2021 ↓, s. 83.
  5. Northern Territories Issue (ang.). Ministry of Foreign Affairs of Japan. [dostęp 2015-06-20].
  6. Prezydent na Kurylach (pol.). rp.pl, 2010-11-01. [dostęp 2011-04-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-10-27)].
  7. The convoluted case of the coveted Kurils (ang.). atimes.com. [dostęp 2014-02-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-03)].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]