Habomai

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Habomai
Ilustracja
Zdjęcie satelitarne
Państwo  Rosja
Obwód  sachaliński
Akwen Ocean Spokojny
Archipelag Wyspy Kurylskie
Liczba wysp >10
Powierzchnia ~100 km²
Populacja 
• liczba ludności

0
Położenie na mapie obwodu sachalińskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu sachalińskiego
Habomai
Habomai
Położenie na mapie Rosji
Mapa lokalizacyjna Rosji
Habomai
Habomai
Ziemia43°30′N 146°08′E/43,500000 146,133333

Habomai (ros. Хабомаи; jap. 歯舞群島 – Habomai-guntō lub 歯舞諸島 – Habomai-shotō) – grupa niewielkich wysp, które są częścią sporu[1] terytorialnego pomiędzy Rosją a Japonią.

Administracyjnie należą one obecnie do obwodu sachalińskiego, w archipelagu Kuryli. Są one oddzielone od japońskiej wyspy Hokkaido Cieśniną Radziecką (ros. Советский пролив, Sowietskij proliw; jap. Goyōmai-suidō[2]), a od wyspy Shikotan – Cieśniną Szpanberga (ros. пролив Шпанберга, proliw Szpanbierga; jap. Shikotan-suidō[2]). W kartografii radzieckiej i rosyjskiej grupa traktowana jest jako część Małej Kurilskiej griady.

Nazwa Habomai pochodzi z języka Ajnów: ハ・アプ・オマ・イ (zapis fonetyczny pismem japońskim) Ha-ap-oma-i. Oznacza wyspę/wyspy „gdzie cofają się kry”. Tę samą nazwę nosi niewielki port rybacki (Habomai-gyokō) na południowym wybrzeżu półwyspu Nemuro oraz niewielka wysepka Habomai Moshiri leżąca naprzeciw niego.

Wyspy są niezamieszkane, znajduje się na nich tylko posterunek rosyjskiej straży przybrzeżnej.

Geografia[edytuj | edytuj kod]

Wyspy Habomai są usytuowane pomiędzy półwyspem Nemuro na Hokkaido a wyspą Shikotan (Szykotan).

Główne wyspy tej grupy to:

  • Ostrow Zielonyj (ros. Остров Зелёный; jap. 志発島, Shibotsu-tō)
  • Ostrow Połonskogo (ros. Остров Полонского; jap. 多楽島, Taraku-tō)
  • Ostrow Tanfiljewa (ros. Остров Танфильева; jap. 水晶島, Suishō-jima)
  • Ostrow Jurij (ros. Остров Юрий; jap. 勇留島, Yuri-tō)
  • Ostrow Anuczina (ros. Остров Анучина; jap. 秋勇留島, Akiyuri-tō)

Prócz tego w skład archipelagu wchodzą też mniejsze grupy wysp:

  • Ostrowa Diomina (ros. Острова Дёмина; jap. 春苅島, Harukari-tō lub Harukaru-tō)
  • Ostrowa Oskołki (ros. Острова Осколки)
  • Ostrow Signalnyj (ros. Остров Сигнальный; jap. 貝殻島, Kaigara-jima)

Spór terytorialny[edytuj | edytuj kod]

Ścierające się interesy Rosji i Japonii w tym regionie skłoniły oba państwa do podpisania w Shimoda w 1855 r. Traktatu o handlu, żegludze i wyznaczeniu granic, na podstawie którego linia graniczna została ustanowiona pomiędzy wyspami Etorofu (Iturup) i Uruppu (Urup). Pod koniec II wojny światowej Związek Radziecki, realizując postanowienia konferencji jałtańskiej, rozpoczął wojnę z Japonią i w dniach od 28 sierpnia do 5 września 1945 r. zajął – leżące poza ustaloną granicą – „Cztery Północne Wyspy” (Kunashiri, Etorofu, Shikotan i mini-archipelag Habomai). W konsekwencji tego aktu Związek Radziecki włączył ten obszar do swojego terytorium i do 1949 r. deportował wszystkich japońskich mieszkańców (ok. 17 tys. osób). Od tego czasu oba państwa dążą do rozwiązania sporu i podpisania traktatu pokojowego, prowadząc negocjacje na różnych szczeblach[3].

Po nawiązaniu stosunków dyplomatycznych między ZSRR a Japonią w 1956 roku, strona radziecka zaoferowała zwrot Małego Łańcucha Kurylskiego (ros. Малая Курильская гряда, Małaja Kurilskaja griada) obejmującego wyspę Szykotan i wyspy Habomai[4], w zamian za zrzeczenie się roszczeń do pozostałych, większych wysp Iturup i Kunaszyr. W 2006 roku prezydent Rosji Władimir Putin ponowił tę ofertę, ale japoński premier Jun'ichirō Koizumi odrzucił ją, domagając się zwrotu wszystkich wysp[5]. Kuryle Południowe (dla Japonii „Terytoria Północne”) pozostają obszarem spornym.

Panorama wysp Habomai widziana z przylądka Nosappu na półwyspie Nemuro

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kuril islands dispute between Russia and Japan (ang.). BBC, 2013-04-29. [dostęp 2015-06-10].
  2. a b Saishin Nihon Chizu (Atlas of Japan). Tokyo: Imidas- Shueisha, 1990, s. 74-75.
  3. Northern Territories Issue (ang.). Ministry of Foreign Affairs of Japan. [dostęp 2015-06-20].
  4. Prezydent na Kurylach (pol.). rp.pl, 2010-11-01. [dostęp 26 kwietnia 2011].
  5. The convoluted case of the coveted Kurils (ang.). atimes.com. [dostęp 2014-02-16].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]