Hai Rui

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Spacer.gif To jest biografia osoby noszącej chińskie nazwisko Hai.
Hai Rui
Hai Rui
Nazwisko chińskie
Pismo uproszczone 海瑞
Pismo tradycyjne 海瑞
Hanyu pinyin Hǎi Ruì
Wade-Giles Hai Jui

Hai Rui (ur. 23 stycznia 1514, zm. 13 listopada 1587) – chiński urzędnik z czasów dynastii Ming.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Qiongshan na wyspie Hajnan[1] w muzułmańskiej rodzinie o arabskich korzeniach (jego babka poślubiła Araba i przeszła na islam; jego matka pochodziła prawdopodobnie z grupy etnicznej Hui)[2].

Nie udało mu się zdać egzaminów urzędniczych i w 1553 roku rozpoczął pracę na niskim stanowisku w administracji lokalnej w prowincji Fujian. Szybko zdobył sobie popularność ze względu na swoją nieprzekupność i uczciwość, które ściągnęły na niego jednocześnie nienawiść biurokracji.

W 1565 roku wystosował memoriał do cesarza Jiajinga, w którym krytykował wszechobecną korupcję[3]. Z jego powodu rok później został skazany na śmierć. Od egzekucji uratowała go śmierć cesarza i w 1567 roku został uniewinniony[2].

W 1570 wystosował kolejny memoriał do nowego cesarza Longqinga, za który został usunięty z zajmowanego urzędu[2]. Spędził 15 lat na przymusowej emeryturze na Hajnanie. Na stanowisko przywrócił go dopiero w 1585 roku cesarz Wanli[2].

Dziedzictwo[edytuj | edytuj kod]

Postać Hai Rui zapisała się w chińskiej kulturze jako symbol uczciwości, nieprzekupności i bezstronności[1].

W 1961 roku Wu Han opublikował sztukę Dymisja Hai Rui, będącą zakamuflowaną krytyką Mao Zedonga; tytułowego bohatera utożsamiano powszechnie z Peng Dehuaiem[4]. 10 listopada 1965 roku w szanghajskiej gazecie ukazał się artykuł Yao Wenyuana, w którym sztuka ta została gwałtownie skrytykowana. Wydarzenie to uważane jest za początek rewolucji kulturalnej[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Hai Rui (ang.). history.cultural-china. [dostęp 8 czerwca 2010].
  2. a b c d Hai Rui - A Famous Chinese Official during of the Ming Dynasty (ang.). history.cultural-china. [dostęp 8 czerwca 2010].
  3. Tomb of Hai Rui (ang.). travelchinaguide.com. [dostęp 8 czerwca 2010].
  4. Ludwik Mysak: Chiński proces stulecia. Warszawa: Wydawnictwo Alfa, 1990, s. 16-17. ISBN 83-7001-362-7.
  5. Jakub Polit: Chiny. Warszawa: Wydawnictwo Trio, 2004, s. 250. ISBN 83-88542-68-0.