Hakka (grupa etniczna)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Hakka
客家 / Hak-kâ / Kèjiā ren
Populacja

ok. 40 mln w ChRL, 75 mln na całym świecie

Miejsce zamieszkania

Chiny (Guangdong, Fujian, Jiangxi), Tajwan, Indonezja, Malezja

Język

hakka

Religia

buddyzm, taoizm, chrześcijaństwo

Grupa

Han

Hakka − grupa Chińczyków Han, mówiąca językami z grupy hakka, z sinickiej rodziny języków. Kulturowo najbardziej odbiegająca od innych podgrup Chińczyków, uważająca się jednak za Hanów i tak oficjalnie klasyfikowana. Większość zamieszkuje Chińską Republikę Ludową; stanowią też ok. 12% ludności Tajwanu. Duże kolonie Hakków tworzą część chińskiej diaspory w Azji Południowo-Wschodniej.

Według spisu z 1990 roku w ChRL mieszkało ok. 38 mln. Hakków, a Międzynarodowe Stowarzyszenie Hakków oceniało światową ich populację na ok. 75 mln w 1992 roku[1].

Charakterystycznym typem architektury hakkańskiej są obronne domy, zwane tulou.

Wybitni Hakkowie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Paul Friedrich: Encyclopedia of world cultures 6. Russia and Eurasia, China.. Boston, Mass: Hall, 1994, s. 436-439. ISBN 0-8168-8840-X, ISBN 978-0-8168-8840-5, ISBN 0-8161-1810-8, ISBN 978-0-8161-1810-6. (ang.)