Hala RZO „Radoskór” w Radomiu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Hala RZO „Radoskór”
Ilustracja
Tylna część dawnej hali
Przydomek: Hala RZO
Państwo

 Polska

Miejscowość

Radom

Adres

ul. Waryńskiego 4

Lata budowy

1932

Otwarta

1932

Zamknięta

1988

Zburzona

1999 (rozbiórka części hali)
2021 (rozbiórka części administracyjnej)

Właściciel

Parafia Opieki Najświętszej Maryi Panny w Radomiu
Radomskie Zakłady Przemysłu Skórzanego „Radoskór”

Położenie na mapie Radomia
Mapa konturowa Radomia, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Hala RZO „Radoskór””
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Hala RZO „Radoskór””
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa konturowa województwa mazowieckiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Hala RZO „Radoskór””
Ziemia51°23′42,0″N 21°09′22,8″E/51,395000 21,156333

Hala RZO „Radoskór” (krócej Hala RZO lub Hala Kongresowa[1]) – istniejąca w latach 1932–1999 hala widowiskowo-sportowa w Radomiu, położona przy ulicy Waryńskiego 4[2]. Obiekt zachował się częściowo[3].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Hala powstała z okazji I Kongresu Eucharystycznego Diecezji Sandomierskiej, organizowanej w Radomiu w dniach 27-29 czerwca 1932[3][4][5]. Budowanie obiektu trwało 49 dni[1]. Ponieważ obiekt posiadał charakterystyczne półkoliste sklepienie, a w Polsce były wówczas dwa budynki o tej charakterystyce, hala została wpisana do rejestru zabytków[3][6][7].

Podczas II wojny światowej, hala została zajęta przez Niemców, którzy więzili tam jeńców wojennych[1], później urządzono obiekt na magazyn[3]. W latach 60. władze Radomia odebrały parafii teren i przekazały je Radoskórowi[3][8]. W hali odbywały się koncerty m.in. zespołów SBB, TSA, Perfect czy węgierskiej grupy Locomotiv GT[3]. Z hali korzystali także pięściarze Radomiaka i Broni, rozgrywając w tym miejscu swoje pojedynki, a z inicjatywy Władysława Miazio, obiekt stał się główną bazą zapaśniczą Radomiaka[2]. Od tego miejsca wzięła się nazwa Radomskiej Kapeli Podwórkowej „Halniacy”[9].

W 1988 zważywszy na zły stan techniczny zamknięto halę[3]. Ze względu na obawy ekspertów, że hali nie da się uratować, postanowiono o wykreśleniu jej z rejestru zabytków[6]. W 1996, Parafia Opieki Najświętszej Maryi Panny w Radomiu odzyskała obiekt, jednak konstrukcja obiektu była już spróchniała[6]. W nocy z 20 na 21 lutego 1999, pod naporem śniegu zawalił się dach i jedna ze ścian bocznych hali[3][6][8]. To spowodowało przyspieszenie prac nad rozbiórką obiektu planowaną w marcu[6]/kwietniu[2] 1999.

Po rozbiórce, nastąpił remont części administracyjnej budynku, gdzie przez kilka lat mieścił się tam Centralny Ośrodek Duszpasterstwa Akademickiego w Radomiu[3]. 25 lutego 2021 rozpoczęło się wyburzenie administracyjnej części budynku[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Historia – Katedra Radomska. katedra.radom.pl. [dostęp 2018-05-07]. (pol.).
  2. a b c zp. Pożegnanie z halą RZO. „Słowo Kibica”, s. 9, 1999-03-15. [dostęp 2018-05-08]. (pol.). 
  3. a b c d e f g h i mar: Hala magiczna. radom.gazeta.pl, 2012-06-18. [dostęp 2018-05-08]. [zarchiwizowane z tego adresu]. (pol.).
  4. Eucharystyczny Kongres w Radomiu. „Goniec Śląski”, s. 1, 1932-07-06. [dostęp 2018-05-07]. (pol.). 
  5. Małgorzata Rusek, rem: Kongres Eucharystyczny. radom.wyborcza.pl, 2005-05-17. [dostęp 2018-05-08]. (pol.).
  6. a b c d e mak. Hala za halę. „Gazeta Wyborcza Radom”, s. 2, 1999-02-23. (pol.). 
  7. a b nika: Hala kongresowa znika z mapy miasta. cozadzien.pl, 2021-02-26. [dostęp 2021-02-26]. (pol.).
  8. a b nika. Była sobie hala.... „Słowo Ludu”, s. 1,3, 1999-02-22. [dostęp 2018-05-07]. (pol.). 
  9. 40-lecie Halniaków w "Amfiteatrze". cozadzien.pl, 2012-10-02. [dostęp 2018-05-07]. (pol.).