Halberstadt CL.II

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Halberstadt CL.II
Zdobyczny Halberstadt CL.II (nr 15342/17)
Zdobyczny Halberstadt CL.II (nr 15342/17)
Dane podstawowe
Państwo  Cesarstwo Niemieckie
Producent Halberstädter Flugzeug-Werke GmbH
Typ samolot myśliwski, rozpoznawczy i wsparcia
Konstrukcja mieszana głównie drewniana, dwupłatowiec
Załoga 2 (pilot i strzelec/obserwator)
Historia
Data oblotu 1917
Dane techniczne
Napęd 1 × BMW IIIa, rzędowy
Moc 185 KM (136 kW)
Wymiary
Rozpiętość 10,80 m
Długość 7,40 m
Wysokość 2,92 m
Masa
Własna 750 kg
Startowa 1230 kg
Osiągi
Prędkość maks. 196 km/h
Prędkość przelotowa 160 km/h
Pułap 4450 m
Zasięg 400 km
Dane operacyjne
Uzbrojenie
1 lub 2 × karabin maszynowy LMG 08/15 kal. 7,92 mm – stałe, zsynchronizowane
1 × karabin maszynowy Parabellum kal. 7,90 mm – ruchomy, na obrotnicy
Użytkownicy
 Cesarstwo Niemieckie  Polska

Halberstadt CL.IIniemiecki dwumiejscowy dwupłatowy samolot myśliwski, zaprojektowany w 1916 roku w zakładach lotniczych Halberstadt.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1916 roku lotnictwo niemieckie podjęło decyzję o budowie dwumiejscowych samolotów myśliwskich, które miałyby spełniać funkcję samolotów myśliwskich i wywiadowczych, które mogłyby działać w grupach osłaniając się wzajemnie.

Konstrukcji takiego właśnie samolotu podjął się inż. K. Theiss z zakładów lotniczych Halberstadt, który zaprojektował samolot w 1916 roku. Prototyp tego samolotu oblatano już na początku 1917 roku i po wprowadzeniu go do produkcji seryjnej oznaczono jako Halberstadt CL.II.

Samolot Halberstadt CL.II był napędzany silnikiem rzędowym, umieszczonym z przodu kadłuba i w górnej części wystający przed kabinę. Płaty były podparte słupkami i usztywnione cięgnami stalowymi. Kadłub miał konstrukcję półskorupową, kryty był sklejką, za kabiną miał kształt stożka, kończącego się wierzchołkiem w tylnej części. Dawało to dobrą widoczność i dobre pole ostrzału strzelcowi z tyłu. Kabina odkryta, z przodu stanowisko pilota, z tyłu strzelca pokładowego lub obserwatora.

Ogółem od 1917 roku do końca I wojny światowej w kilku wytwórniach lotniczych w Niemczech wyprodukowano 1200 samolotów Halberstadt CL.II.

Użycie bojowe[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy samoloty Halberstadt CL.II weszły na wyposażenie eskadr na froncie zachodnim w końcu lipca 1917 roku[1]. Atakowały m.in. angielskie zgrupowanie wojsk lądowych pod Cambrai we Francji. W czasie wojny znalazły się na wyposażeniu lotnictwa niemieckiego w eskadrach osłonowych [Schutzstaffel w skrócie Schusta], wsparcia [Schlachtstaffel w skrócie Schlasta] oraz eskadrach do współpracy z artylerią [Fliegerabteilung Artillerie w skrócie FA (A)]. Najbardziej sprawdziły się jako lekkie samoloty wsparcia wojsk lądowych.

Użycie w lotnictwie polskim[edytuj | edytuj kod]

W lipcu 1919 roku Komisja Zakupu Sprzętu Ministerstwa Spraw Wojskowych zakupiła w Gdańsku 6 samolotów Halberstadt CL.II. W sierpniu 1919 roku weszły one w skład 8 eskadry wywiadowczej. Użyto ich w wojnie polsko-bolszewickiej.

Jeden samolot tego typu zmontowano ze zdobytych części w czerwcu 1920 roku w warsztatach lotniczych na lotnisku Ławica w Poznaniu. Służył on do szkolenia załóg w Wyższej Szkole Pilotów w Poznaniu.

Opis techniczny[edytuj | edytuj kod]

Samolot Halberstadt CL.II był dwupłatowym, dwumiejscowym samolotem myśliwskim oraz bliskiego rozpoznania i wsparcia, o konstrukcji mieszanej, kabiny odkryte, podwozie stałe – klasyczne, silnik rzędowy, śmigło dwułopatowe, drewniane.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Peter M. Grosz: Halberstadt CL.II, Windsock Datafile no. 27, Albatros Productions, 1991, ​ISBN 0-948414-31-6​.