Halina Konopacka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Halina Konopacka
Konopacka Halina cropped.jpg
Data i miejsce urodzenia 26 lutego 1900
Rawa Mazowiecka, Imperium Rosyjskie
Data i miejsce śmierci 28 stycznia 1989
Daytona Beach, Stany Zjednoczone
Dyscypliny lekkoatletyka
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Polska
Igrzyska olimpijskie
Złoto
Amsterdam 1928 lekkoatletyka
(rzut dyskiem)
Halina Konopacka podczas rzutu dyskiem na igrzyskach olimpijskich w Amsterdamie w 1928 roku.
Grób Haliny Konopackiej na Cmentarzu Bródnowskim w Warszawie
Gwiazda w Alei Gwiazd Sportu we Władysławowie

Halina Konopacka (ur. 26 lutego 1900 w Rawie Mazowieckiej, zm. 28 stycznia 1989 w Daytona Beach) – polska lekkoatletka, pierwsza polska złota medalistka olimpijska.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Halina Konopacka karierę sportową rozpoczęła od narciarstwa. Przypadkiem trafiła do sekcji lekkoatletycznej, gdzie została wypatrzona przez trenera Baqueta. Rok później świętowała zdobycie mistrzostwa Polski w rzucie dyskiem i pchnięciu kulą. O jej wszechstronności sportowej może świadczyć 25 tytułów mistrzowskich zdobytych w kilku konkurencjach lekkoatletycznych. W czasie swojej sportowej kariery reprezentowała barwy klubu AZS Warszawa. Również znakomicie grała w piłkę ręczną, jeździła konno, „szalała za kierownicą automobilu”. Po zakończeniu lekkoatletycznej kariery grała w tenisa w mikście z Czesławem Spychałą.

Jednym z najważniejszych wydarzeń w życiu zawodniczki (a także w historii sportu polskiego) były igrzyska olimpijskie w Amsterdamie w 1928 roku. 31 lipca Halina Konopacka ustanowiła rekord świata w rzucie dyskiem i zdobyła pierwszy złoty medal olimpijski dla Polski. Do końca swojej kariery nie została pokonana w rzucie dyskiem w żadnych zawodach. W 1931 roku wycofała się z czynnego życia sportowego. Komentatorzy sportowi dali jej przydomek ‘Czerbieta’ (zbitek słów: 'czerwona kobieta’), gdyż zawsze występowała w czerwonym berecie.

Podobnie jak sport, Konopacką pochłaniało pisanie wierszy i malarstwo. Pisała w „Wiadomościach Literackich” i „Skamandrze”. W 1929 r. wydany został zbiór jej wierszy „Któregoś dnia”. Dużo także malowała podpisując obrazy pseudonimem Helen Georgie. Działała w strukturach sportowych, była członkinią Zarządu Międzynarodowej Federacji Sportów Kobiecych, prezesem Oddziału Warszawskiego Towarzystwa Krzewienia Kultury Fizycznej Kobiet. Aktywnie działała też w Polskim Ruchu Olimpijskim i Związku Polskich Związków Sportowych.

Gdy wybuchła II wojna światowa, towarzyszyła mężowi Ignacemu Matuszewskiemu przy ewakuacji złota Banku Polskiego do Francji, którą ten organizował i nadzorował. Po klęsce Francji (czerwiec 1940) wyjechała do USA (na Florydę).

Po wojnie odwiedziła Polskę trzykrotnie w 1958, 1970 i 1975 roku.[potrzebne źródło]

Zmarła na Florydzie w 1989, kilkanaście miesięcy później jej prochy spoczęły na warszawskim cmentarzu na Bródnie.

Laureatka Wielkiej Honorowej Nagrody Sportowej (1927 i 1928)[1].

Kariera sportowa[edytuj | edytuj kod]

Uprawiała: rzut dyskiem, rzut oszczepem, pchnięcie kulą, skok wzwyż, skok w dal.

Rekordy życiowe[edytuj | edytuj kod]

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Halina Konopacka została uznana za Miss Igrzysk w Amsterdamie[2].

  • Światowe Igrzyska Kobiet: 1926 r. – 1. m. w rzucie dyskiem, 3. m. w pchnięciu kulą oburącz, 5. m. w rzucie oszczepem oburącz, 1930 r. – 1. m. w rzucie dyskiem
  • trzykrotna rekordzistka świata w rzucie dyskiem: 1925 r. 31,22 m; 1927 r. 39,18; 1928 r. 39,62 m
  • 27-krotna Mistrzyni Polski w pchnięciu kulą, rzucie dyskiem, oszczepem, skoku wzwyż, 3-boju, 5-boju, sztafecie 4x75 m, 4x100 m, 4x200 m
  • 23-krotna rekordzistka Polski

Upamiętnienie[edytuj | edytuj kod]

W 2000 roku w pierwszej edycji Alei Gwiazd Sportu we Władysławowie odsłonięto Gwiazdę Haliny Konopackiej.

Uczniowie Gimnazjum nr 2 z rodzinnego miasta lekkoatletki wybrali ją na patronkę swojej szkoły.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Mała encyklopedia sport. T. 2. Warszawa: Sport i Turystyka, 1987, s. 604. ISBN 83-217-2564-3.
  2. BBC Polish.com

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]