Halina Matysik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Halina Matysik
Sowa
Halina Matysik (2009).jpg
Halina Mąderek-Matysik (2009)
Data i miejsce urodzenia 5 maja 1934
Poznań
Organizacja harcerska Związek Harcerstwa Polskiego
komendant hufca Przytoczna
Okres sprawowania od 1977
do 1984
komendant hufca Skwierzyna
Okres sprawowania od 1984
do 2010
komendant Związku Drużyn w Skwierzynie
Okres sprawowania od 2010
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Medal Komisji Edukacji Narodowej Złoty Krzyż „Za Zasługi dla ZHP” Srebrny Krzyż „Za Zasługi dla ZHP”

Halina Maria Mąderek-Matysik, z d. Londońska, ps. Sowa (ur. 5 maja 1934 w Poznaniu) – polska nauczycielka, działaczka Związku Harcerstwa Polskiego.

Nauka szkolna i praca zawodowa[edytuj | edytuj kod]

W czasie okupacji hitlerowskiej mieszkała w Nisku nad Sanem. W czasie wojny uczyła się w tajnym nauczaniu. W 1951 roku ukończyła Liceum Ogólnokształcące w Drezdenku, tam zdała maturę i otrzymała dyplom na nauczyciela szkół ogólnokształcących stopnia podstawowego i trzyletni nakaz pracy w Liceum Ogólnokształcącym w Krzyżu Wielkopolskim. W 1953 roku ukończyła Wyższy Kurs Nauczycielski z zakresu wychowania fizycznego. W 1960 roku uzyskała tytuł magistra Wyższej Szkoły Wychowania Fizycznego w Poznaniu. Dodatkowo zaocznie ukończyła studium nauczycielskie z biologii.

Pracowała w Technikum Gastronomicznym w Pile (1960–1962), Szkole Podstawowej w Kleszczewie (1962–1967), Szkole Podstawowej w Twierdzielewie (1967–1974) i Szkole Podstawowej w Chełmsku (od 1974 do emerytury).

Harcerstwo[edytuj | edytuj kod]

W ZHP od 1945 roku[1]. Była kolejno zastępową, przyboczną i drużynową 2 DH im. Zofii Chrzanowskiej w Nisku nad Sanem. Jej pseudonim Sowa pochodzi właśnie z tego czasu. W latach 1949–1950 była drużynową w Nowym Drezdenku. Po zawieszeniu ZHP i utworzeniu Organizacji Harcerskiej była przewodnikiem drużyny w Krzyżu Wielkopolskim. Będąc na studiach w Poznaniu, została drużynową 71 DH „Dęby” im. Elizy Orzeszkowej w IX Hufcu Poznań-Dębiec. Tam była również zastępcą komendanta hufca do spraw harcerek. Działała także w Ludowych Zespołach Sportowych.

W 1968 założyła drużynę wielopoziomową w małej szkole wiejskiej w Twierdzielewie. W 1974 roku, po likwidacji tej placówki, wraz z podjęciem pracy w Szkole Podstawowej w Chełmsku zaczęła prowadzić drużynę zuchową 1 DH „Leśne Ludki”. Równocześnie działała w Gminnym Związku Drużyn w Przytocznej, jako zastępca komendanta GZD do spraw zuchów. Od sierpnia 1977 roku, po przekształceniu GZD w Hufiec Przytoczna, została jego komendantką. Organizowała wówczas dwutygodniowe wędrowne obozy rowerowe (trasy ok. 300–400 km). Od 1984 roku była komendantką hufca Skwierzyna, a od 2010 roku – komendantką Związku Drużyn w Skwierzynie.

Była wielokrotną komendantką obozów letnich: drużyny (1957 i 1958), hufca Międzyrzecz (1971 i 1973), Chorągwi Gorzowskiej (1983), Hufca Skwierzyna (1992–2010).

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Jej ojcem był Zdzisław Londoński (ur. 8 lipca 1888 w Bochni, zm. 6 października 1941 w KL Auschwitz), żołnierz, profesor filozofii. Matka, Maria Londońska, z domu Dutkiewicz (ur. 11 listopada 1892 w Rogoźnie, zm. 1 sierpnia 1978) była sanitariuszką w Powstaniu Wielkopolskim. Z wykształcenia była filologiem francuskim. Jej mąż Gert Matysik oraz córki: Dorota, Katarzyna i Magdalena są działaczami harcerskimi[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Artur Brożek: Trzecie pokolenie rodziny Haliny Matysik z Przytocznej kultywuje harcerskie tradycje. gazetalubuska.pl, 2009-10-05. [dostęp 2011-02-22].
  2. Otrzymały odznaki. przytoczna.info, 2011-02-22. [dostęp 2010-02-01].
  3. Harcerstwo: Hołd dla ludzi z pasją. lubuskie.pl, 2010-02-01. [dostęp 2011-02-22].
  4. Uchwała nr IX/65/15 Rady Miejskiej w Skwierzynie z dnia 21 maja 2015 r.. [dostęp 2015-09-12].