Halina Nicpan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Halina Julia Nicpan (ur. 16 lutego 1926 w Łodzi, zm. 22 marca 2014 w Łodzi[1]) – nauczycielka, polonistka, działaczka kultury.

Ukończyła studia polonistyczne na Uniwersytecie Łódzkim. Była wieloletnią nauczycielką języka polskiego w łódzkich szkołach zawodowych, najdłużej w Technikum Włókienniczym nr 3, przekształconym w Zespół Szkół Odzieżowych nr 2 (do przejścia na emeryturę w 1981).

W okresie stanu wojennego m.in. kolportowała prasę i książki drugiego obiegu. W latach 1986–1989 uczestniczyła w pracach tajnego Łódzkiego Zespołu Oświaty Niezależnej, który wydawał m.in. pismo „Oświata Niezależna”. W 1988 wraz z członkami ŁZON (Irena Kucza-Kuczyńska, Izabela Wasiak, Walerian Wiśniewski) tworzyła jawny Komitet Organizacyjny Pracowników Oświaty i Wychowania NSZZ „Solidarność” Ziemi Łódzkiej.

Wieloletnia działaczka Towarzystwa Przyjaciół Łodzi (od 1975), członek Zarządu i przewodnicząca Sekcji Teatralnej TPŁ. Przez wiele lat propagowała teatr wśród młodzieży szkolnej, organizując doroczne konkursy: na Szkolną Recenzję Teatralną oraz „Teatr Nowy – naszym teatrem”. W ramach Sekcji Teatralnej TPŁ przygotowywała obchody Międzynarodowego Dnia Teatru, wieczory wspomnień „Cieniom sceny łódzkiej”, a także liczne spotkania aktorów w szkołach i domach kultury w Łodzi.

Laureatka Odznaki „Za Zasługi dla Miasta Łodzi” w 1995[2].

Matka Łukasza Nicpana – polonisty i tłumacza literatury angielskojęzycznej oraz Agnieszki Gmitrowicz – psychiatry, dr hab. n. med. profesora nadzwyczajnego Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, kierownika Kliniki Psychiatrii Młodzieżowej UM w Łodzi, Konsultanta Wojewódzkiego w dziedzinie Psychiatrii Dzieci i Młodzieży[3].

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

Zasłużeni dla miasta [w:] „Kronika Miasta Łodzi”, 1996, nr 1