Halina Paszkowska-Turska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Halina Paszkowska-Turska
Data i miejsce urodzenia 10 czerwca 1927
Warszawa
Data śmierci 26 marca 2017
Zawód operator dźwięku
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi

Halina Paszkowska-Turska (ur. 10 czerwca 1927 w Warszawie[1], zm. 26 marca 2017[2]) – polska operatorka dźwięku.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodziła z zasymilowanej rodziny żydowskiej. Po wybuchu II wojny światowej znalazła się pod okupacją niemiecką. Przebywała w getcie warszawskim, a następnie ukrywała się po tzw. aryjskiej stronie. Po wybuchu powstania warszawskiego w pierwszych jego godzinach dołączyła jako ochotniczka w charakterze łączniczki do plutonu „Rafałki” – 2. kompanii – III zgrupowania „Konrad”Grupy Bojowej „Krybar” AK[1]. Po wojnie pracowała jako operator dźwięku między innymi przy udźwiękawianiu około 20 filmów fabularnych, ponad 200 filmów dokumentalnych oraz licznych wydań Polskiej Kroniki Filmowej[3]. W dorobku miała między innymi pracę przy takich produkcjach filmowych jak Nóż w wodzie w reż. Romana Polańskiego czy Pierwszy dzień wolności w reż. Aleksandra Forda. W 2010 została uhonorowana Nagrodą Stowarzyszenia Filmowców Polskich za całokształ dokonań artystycznych[2]. Była żoną historyka Mariana Turskiego[4].

Wybrane odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Halina Paszkowska (pol.). 1944.pl. [dostęp 2017-03-29].
  2. a b Halina Paszkowska (pol.). filmpolski.pl. [dostęp 2017-03-29].
  3. a b c Halina Paszkowska (pol.). nekrologi.wyborcza.pl. [dostęp 2017-03-29].
  4. Halina Paszkowska-Turska (pol.). nekrologi.wyborcza.pl. [dostęp 2017-03-29].