Halina Wasilewska-Trenkner

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Halina Wasilewska-Trenkner
Halina Wasilewska-Trenkner.jpg
Aleksander Kwaśniewski i Halina Wasilewska-Trenkner
Data i miejsce urodzenia 26 kwietnia 1942
Warszawa
Minister finansów
Okres od 28 sierpnia 2001
do 19 października 2001
Poprzednik Jarosław Bauc
Następca Marek Belka
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski

Halina Weronika Wasilewska-Trenkner (ur. 26 kwietnia 1942 w Warszawie) – polska urzędniczka państwowa, była minister finansów, członkini Rady Polityki Pieniężnej.

Życiorys[edytuj]

Ukończyła studia na Wydziale Ekonomii i Handlu Zagranicznego Szkoły Głównej Planowania i Statystyki. Uzyskała w 1973 stopień doktora nauk ekonomicznych. Była pracownikiem naukowym Szkoły Głównej Handlowej, prowadzi zajęcia w Wyższej Szkole Przedsiębiorczości i Zarządzania im. Leona Koźmińskiego.

W latach 1975–1990 pełniła funkcję sekretarza naukowego Komitetu Nauk Demograficznych Polskiej Akademii Nauk. W 1986 została wicedyrektorem w Zespole Zatrudnienia i Dochodów Ludności w Komisji Planowania przy Radzie Ministrów, skąd rok później przeniesiono ją na stanowisko wicedyrektora w Zespole Systemów Regulacyjnych i Metod Planowania. Od 1989 do 1991 pracowała jako dyrektor w Centralnym Urzędzie Planowania, w 1991 została sekretarzem w CUP.

Od 20 listopada 1995 do 28 sierpnia 2001 sprawowała urząd podsekretarza stanu w Ministerstwie Finansów, odpowiedzialnego za budżet. Następnie do 19 października 2001 była ministrem finansów w rządzie Jerzego Buzka. Od 22 października 2001 do 12 sierpnia 2002 ponownie pełniła funkcję podsekretarza stanu w tym resorcie, później do 22 stycznia 2004 sekretarza stanu.

W 2004 powołano ją w skład Rady Polityki Pieniężnej II kadencji, funkcję tę pełniła do 2010. W tym samym roku prezes NBP Marek Belka powołał ją w skład zespołu doradców[1].

W 2006 prokurator przedstawił jej zarzut niedopełnienia obowiązków służbowych, w wyniku czego Skarb Państwa miał stracić kilkadziesiąt milionów złotych w tzw. aferze LFO[2]. W czerwcu 2008 w tej sprawie m.in. przeciwko niej został skierowany akt oskarżenia. W listopadzie 2009 Sąd Okręgowy w Warszawie uniewinnił ją od popełnienia zarzucanego czynu[3].

Wyróżniona Nagrodą im. Andrzeja Bączkowskiego (2002), odznaczona Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (2004)[4].

Przypisy

Bibliografia[edytuj]