Halowe Mistrzostwa Europy w Lekkoatletyce 2019 – trójskok mężczyzn
|
|
|---|---|
|
|
|
Trójskok mężczyzn – jedna z konkurencji technicznych rozgrywanych podczas halowych lekkoatletycznych mistrzostw Europy w hali Emirates Arena w Glasgow. Tytułu mistrza sprzed dwóch lat nie obronił Portugalczyk Nelson Évora, który tym razem zdobył srebrny medal.
Terminarz
[edytuj | edytuj kod]| Data | Godzina[a][1] | |
|---|---|---|
| 1 marca | 20:25 | Kwalifikacje |
| 3 marca | 19:26 | Finał |
Statystyka
[edytuj | edytuj kod]Rekordy
[edytuj | edytuj kod]Tabela prezentuje halowy rekord świata[2], rekord Europy w hali[2], rekord halowych mistrzostw Europy[2], a także najlepsze osiągnięcia w hali w Europie[3] i na świecie[3] w sezonie 2019 przed rozpoczęciem mistrzostw.
| Zawodnik | Wynik | Miejsce | Data | |
|---|---|---|---|---|
| Rekord świata |  Teddy Tamgho
|
17,92 |  Paryż
|
6 marca 2011(dts) |
| Rekord Europy | ||||
| Rekord mistrzostw Europy | ||||
| Najlepszy wynik na świecie w 2019 roku (hala) |  Fabrice Zango
|
17,58 | Paryż
|
27 stycznia 2019(dts) |
| Najlepszy wynik w Europie w 2019 roku (hala) |  Pedro Pablo Pichardo
|
17,32 | Braga
|
17 lutego 2019(dts) |
Najlepsze wyniki w Europie
[edytuj | edytuj kod]Poniższa tabela przedstawia 10 najlepszych rezultatów na Starym Kontynencie w sezonie 2019 przed rozpoczęciem mistrzostw[3][4].
W zestawieniu nie ujęto rosyjskich lekkoatletów zawieszonych z powodu afery dopingowej, z wyłączeniem startujących w mistrzostwach jako autoryzowani lekkoatleci neutralni.
| Pozycja | Zawodnik | Reprezentacja | Wynik | Data | Miejsce |
|---|---|---|---|---|---|
| 1. | Pedro Pablo Pichardo | Portugalia |
17,32 | 17 lutego(dts) br | Braga |
| 2. | Simo Lipsanen |  Finlandia |
16,98 | 10 lutego(dts) br | Liévin |
| 3. | Yoann Rapinier | Francja |
16,95 | 19 stycznia(dts) br | Eaubonne |
| 4. | Lewon Aghasjan |  Armenia |
16,79 | 20 lutego(dts) br | Stambuł |
| 5. | Nelson Évora | Portugalia |
16,77 | 17 lutego(dts) br | Braga |
| 6. | Simone Forte |  Włochy |
16,76 | 17 lutego(dts) br | Ankona |
| 7. | Max Heß |  Niemcy |
16,74 | 17 lutego(dts) br | Lipsk |
| 8. | Fabrizio Donato | Włochy |
16,72 | 17 lutego(dts) br | Ankona |
| 9. | Tobia Bocchi | Włochy |
16,71 | 17 lutego(dts) br | Ankona |
| 10. | Nazim Babayev |  Azerbejdżan |
16,68 | 16 lutego(dts) br | Stambuł |
Pogrubioną czcionką oznaczono zawodników, którzy wystartowali na mistrzostwach.
Rezultaty
[edytuj | edytuj kod]Kwalifikacje
[edytuj | edytuj kod]Do kwalifikacji przystąpiło 18 skoczków. Awans do finału dawało osiągnięcie odległości 16,70 m (Q) lub zajęcie jednego z pierwszych ośmiu miejsc (q).
Opracowano na podstawie materiału źródłowego[5].
| Poz. | Zawodnik | Reprezentacja | #1 | #2 | #3 | Rezultat | Uwagi |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1. | Nelson Évora | Portugalia
|
16,47 | 16,89 | – | 16,89 | Q, 
|
| 2. | Max Heß | Niemcy
|
16,35 | 16,81 | – | 16,81 | Q,
|
| 3. | Nazim Babayev | Azerbejdżan
|
16,81 | – | – | 16,81 | Q, 
|
| 4. | Tomáš Veszelka |  Słowacja
|
x | 16,78 | – | 16,78 | Q,
|
| 5. | Kevin Luron | Francja
|
16,48 | x | 16,65 | 16,65 | q,
|
| 6. | Simone Forte | Włochy
|
16,64 | x | – | 16,64 | q |
| 7. | Yoann Rapinier | Francja
|
x | 16,55 | 16,28 | 16,55 | q |
| 8. | Nathan Douglas |  Wielka Brytania
|
16,10 | 16,48 | – | 16,48 | q,
|
| 9. | Simo Lipsanen | Finlandia
|
16,10 | 16,43 | x | 16,43 | |
| 10. | Lewon Aghasjan | Armenia
|
x | 16,32 | 16,38 | 16,38 | |
| 11. | Aleksiej Fiodorow | .svg){kind=small} Autoryzowani lekkoatleci neutralni
|
16,27 | 16,28 | 16,23 | 16,28 | |
| 12. | Can Özüpek |  Turcja
|
15,65 | 16,12 | 16,28 | 16,28 | |
| 13. | Tobia Bocchi | Włochy
|
16,23 | x | x | 16,23 | |
| 14. | Necati Er | Turcja
|
x | 16,10 | 16,21 | 16,21 | |
| 15. | Pablo Torrijos |  Hiszpania
|
15,69 | 15,83 | 16,18 | 16,18 | |
| 16. | Elvijs Misāns |  Łotwa
|
x | 16,02 | 16,16 | 16,16 | |
| 17. | Julian Reid | Wielka Brytania
|
15,74 | 12,94 | 15,93 | 15,93 | |
| 18. | Fabrizio Donato | Włochy
|
15,61 | 15,93 | x | 15,93 | |
| – | Adrian Świderski |  Polska
|
DNS |
Finał
[edytuj | edytuj kod]Opracowano na podstawie materiału źródłowego[6].
| Poz. | Zawodnik | Reprezentacja | Próby | Wynik | Uwagi | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | |||||
|
Nazim Babayev | Azerbejdżan |
16,97 | x | x | 17,29 | x | x | 17,29 |
|
|
Nelson Évora | Portugalia |
16,68 | x | x | 17,11 | x | x | 17,11 |
|
|
Max Heß | Niemcy |
x | 16,93 | x | 16,68 | 17,10 | x | 17,10 |
|
| 4. | Yoann Rapinier | Francja |
x | 16,72 | 15,66 | 15,71 | x | x | 16,72 | |
| 5. | Kevin Luron | Francja |
16,63 | 16,37 | x | x | 14,89 | x | 16,63 | |
| 6. | Tomáš Veszelka | Słowacja |
16,11 | 16,35 | 15,99 | – | x | x | 16,35 | |
| 7. | Nathan Douglas | Wielka Brytania |
16,33 | x | 15,36 | x | 15,98 | x | 16,33 | |
| 8. | Simone Forte | Włochy |
15,54 | x | x | r | – | – | 15,54 | |
Uwagi
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Czasu lokalnego.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ European Athletics Indoor Championships – Glasgow 2019, Results Handbook [online], european-athletics.org, s. 2, 6 [dostęp 2021-05-13] [zarchiwizowane z adresu 2020-09-25] (ang.).
- ↑ a b c European Athletics Indoor Championships – Glasgow 2019, Statistics Handbook [online], european-athletics.org, s. 654, 656 [dostęp 2019-03-18] [zarchiwizowane z adresu 2020-11-03] (ang.).
- ↑ a b c Senior Indoor 2019, Triple Jump Men [online], iaaf.org [dostęp 2019-03-18] (ang.).
- ↑ European Athletics Indoor Championships • Biographical Entry List • Men [online], european-athletics.org, s. 26 [dostęp 2019-03-18] [zarchiwizowane z adresu 2019-03-27] (ang.).
- ↑ European Athletics Indoor Championships – Glasgow 2019, Results Handbook [online], european-athletics.org, s. 67-68 [dostęp 2021-05-13] [zarchiwizowane z adresu 2020-09-25] (ang.).
- ↑ European Athletics Indoor Championships – Glasgow 2019, Results Handbook [online], european-athletics.org, s. 66 [dostęp 2021-05-13] [zarchiwizowane z adresu 2020-09-25] (ang.).
| Mężczyźni | |
|---|---|
| Kobiety |
