Hamrzysko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Hamrzysko
Widok ogólny
Widok ogólny
Państwo  Polska
Województwo wielkopolskie
Powiat czarnkowsko-trzcianecki
Gmina Wieleń
Strefa numeracyjna (+48) 67
Kod pocztowy 64-723
(poczta: Rosko)
Tablice rejestracyjne PCT
SIMC 0532435
Położenie na mapie gminy Wieleń
Mapa lokalizacyjna gminy Wieleń
Hamrzysko
Hamrzysko
Położenie na mapie powiatu czarnkowsko-trzcianeckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu czarnkowsko-trzcianeckiego
Hamrzysko
Hamrzysko
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Hamrzysko
Hamrzysko
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Hamrzysko
Hamrzysko
Ziemia52°49′59″N 16°21′58″E/52,833056 16,366111

Hamrzyskowieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie czarnkowsko-trzcianeckim, w gminie Wieleń, 20 km na południowy wschód od Wielenia.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa pilskiego.

Hamrzysko zewsząd otaczają lasy Puszczy Noteckiej, przepływa tu rzeka Miała. Zwarty charakter zabudowy jest nietypowy dla tutejszych osad puszczańskich. Historia wsi sięga połowy XV stulecia i jest ściśle związana z dziejami właścicieli dóbr wieleńskich. W dostępnych źródłach Hamrzysko pojawia się pod nazwą Hamer (1455) i określane jest jako osada śródleśna. W 1510 nazwę zapisywano jako Hamrzisko. Niewątpliwie istniały tu pokłady rud darniowych, a ówczesna nazwa wsi wskazuje, że miejscowa ludność potrafiła budować piece do wytopu żelaza. Trudniła się też wykorzystaniem energii wodnej Miały. W XIX wieku znajdowało się tutaj 18 budynków zamieszkiwanych przez niewiele ponad 200 osób. Z tamtych czasów przetrwało kilka domów i obiektów gospodarczych. Wieś zachowała też dawny układ przestrzenny typowej ulicówki zaburzony częściowo przez dość intensywną zabudowę letniskową[1].

Warunki naturalne od wieków określały sposób życia i źródła utrzymania mieszkańców tej osady. Tutejsza ludność związana była z gospodarka leśną i rybactwem, a pola uprawne zajmowały stosunkowo niewielki areał.

Przypisy

  1. Paweł Anders, Władysław Kusiak, Puszcza Notecka, Oficyna Wydawnicza G&P, Poznań, 2011, s.139, ​ISBN 978-83-7272-242-3