Hania Rani

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Hania Rani
Ilustracja
Hania Rani (2021)
Imię i nazwisko

Hanna Raniszewska

Data i miejsce urodzenia

5 września 1990
Gdańsk

Instrumenty

fortepian, pianino

Zawód

piosenkarka, muzyk, kompozytorka

Wydawnictwo

Gondwana Records, Deutsche Grammophon

Powiązania

Dobrawa Czocher, Joanna Longić

Zespoły
Tęskno, Hania Rani & Dobrawa Czocher
Strona internetowa

Hania Rani, właśc. Hanna Maria Raniszewska (ur. 5 września 1990 w Gdańsku[1]) – polska pianistka, kompozytorka i wokalistka.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 2009 ukończyła Ogólnokształcącą Szkołę Muzyczną im. Feliksa Nowowiejskiego w Gdańsku[2]. Jest absolwentką Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina[3].

Tworzy muzykę popularną pod pseudonimem artystycznym Hania Rani. W duecie z Dobrawą Czocher stworzyła projekt Ciechowski klasycznie[4] i nagrała w 2015 płytę Biała flaga z klasycznymi aranżacjami piosenek tego artysty[5]. W 2017 założyła z Joanną Longić duet „Tęskno[6]. Zespół wydał w listopadzie 2018 płytę Mi[7] i w tym samym roku otrzymał Nagrodę Artystyczną Miasta Torunia im. Grzegorza Ciechowskiego[8]. Album Mi był nominowany do Fryderyków 2019 w kategorii Fonograficzny debiut roku[9].

W 2019 wygrała organizowany przez Gazetę Wyborczą plebiscyt „Sanki” dla najciekawszych nowych twarzy w polskiej muzyce[10]. 5 kwietnia 2019 ukazała się jej debiutancka płyta solowa Esja[11].

W 2020 zdobyła nagrodę Fryderyka w kategoriach: Album Roku Alternatywa (za album "Esja"), Nowe Wykonanie (z Melą Koteluk za utwór "Odprowadź (piano version)", Fonograficzny Debiut Roku i Kompozytor Roku (ex equo z duetem kompozytorskim Dawid Podsiadło/Olek Świerkot), była też nominowana w kategorii Producent Roku[12]. Wydany w 2020 album Home została natomiast płytą roku w plebiscycie Gazety Wyborczej[13].

18 czerwca 2021 ukazał się jej trzeci album studyjny Music for Film and Theatre[14], zawierający między innymi kompozycje z filmu Jak najdalej stąd, za które otrzymała nagrodę indywidualną na 45. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni (2020)[15].

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Niedzielne koncerty. Salony Muzyczne w Pałacu na Wyspie. [dostęp 2019-04-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-04-04)].
  2. Absolwenci 2009, Ogólnokształcąca Szkoła Muzyczna I i II st. im. Feliksa Nowowiejskiego w Gdańsku [dostęp 2021-11-28].
  3. Marcin Kozicki, Polsko-islandzka kooperacja pod postacią Projektu „Dowland” z koncertem w Reykjaviku, Stacja Islandia, 23 marca 2016 [dostęp 2021-11-28] [zarchiwizowane z adresu 2019-04-04].
  4. Paulina Błaszkiewicz, Hania, Dobrawa i klasyka. Młode artystki zachwyciły publiczność, Nowości Dziennik Toruński, 10 marca 2015 [dostęp 2021-11-28].
  5. Biała flaga, olis.onyx.pl [dostęp 2021-11-28].
  6. tęskno - nowy zespół Joanny Longić i Hani Rani, Onet Kultura, 31 maja 2017 [dostęp 2021-11-28] [zarchiwizowane z adresu 2019-04-04].
  7. Karolina Lewińska, Premiera debiutanckiej płyty Tęskno „Mi”, Życie w mieście, 9 listopada 2018 [dostęp 2021-11-28] [zarchiwizowane z adresu 2019-04-04].
  8. Adrian Aleksandrowicz, Tęskno z Nagrodą im. Grzegorza Ciechowskiego, torun.pl, 21 listopada 2018 [dostęp 2021-11-28] [zarchiwizowane z adresu 2019-04-05].
  9. Fryderyk 2019 – FRYDERYK 2020, fryderyki.pl, 2019 [dostęp 2019-12-25].
  10. Jarek Szubrycht, Sanki 2019: Hania Rani wygrywa plebiscyt na nowe talenty polskiej muzyki. Oto poszerzaczka horyzontu, która rusza na podbój Europy, wyborcza.pl, 9 marca 2019 [dostęp 2021-11-28].
  11. Esja, by Hania Rani, Hania Rani [dostęp 2021-11-28] (ang.).
  12. Maja Piskadło, Po wielu miesiącach oczekiwania poznaliśmy zwycięzców. Triumfuje Hania Rani, kultura.gazeta.pl, 1 października 2020 [dostęp 2021-11-28] [zarchiwizowane z adresu 2021-03-20].
  13. Jędrzej Słodkowski, Wybraliśmy najlepsze płyty 2020. W roku lockdownów musiał wygrać album o takim tytule, wyborcza.pl, 17 grudnia 2020 [dostęp 2021-11-28].
  14. Music for Film and Theatre by Hania Rani. [dostęp 2021-04-20].
  15. Złote Lwy dla „Zabij to i wyjedź z tego miasta”, Festiwal Polskich Filmów Fabularnych, 2020 [dostęp 2021-11-28] [zarchiwizowane z adresu 2021-11-28].
  16. Złote płyty CD przyznane w 2021 roku, ZPAV [dostęp 2021-06-14].
  17. Film Music Site - Venice - Infinitely Avantgarde Ścieżka dźwiękowa, www.filmmusicsite.com [dostęp 2022-04-03] (pol.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]