Hannibalian

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Hannibalianus)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Hannibalian
Flavius Hannibalianus
Ilustracja
Drobna moneta z brązu bita w imieniu Hannibaliana
[[Plik:{{{herb}}}|100x240px|Herb]]
{{{opis herbu}}}
Dynastia konstantyńska
Rodzina {{{rodzina}}}
Data śmierci 337
Ojciec Dalmacjusz Starszy
Żona

Konstancja

Hannibalian, Flavius Hannibalianus (zm. 337) – syn Dalmacjusza Starszego, przyrodniego brata cesarza Konstantyna Wielkiego, wnuk Konstancjusza Chlorusa i jego drugiej żony Teodory. Jego rodzonym bratem był cezar Dalmacjusz.

Za życia matki cesarza Konstantyna – Heleny, jego przyrodnie rodzeństwo zmuszone było żyć z dala od cesarskiego dworu, na wygnaniu w Akwitanii. Tam też, w Tolosie kształcił się Hannibalian. Około 324 Dalmacjusz ojciec wrócił do łask cesarskich i zyskał duże znaczenie na dworze. Oznaką tego m.in. było małżeństwo Hannibaliana z córką samego Konstantyna Wielkiego, Konstancją, zawarte ok. 335[1]. W tym samym roku Hannibalian otrzymał tytuł „króla królów i ludów Pontu” (rex regum et Ponticarum gentium)[2], będący zapewne wyrazem roszczeń cesarstwa do ziem na wschodzie – zwłaszcza Armenii zajętej w 334 przez Persów.

Konstantyn planował podjęcie generalnej rozprawy z państwem Sasanidów, czemu jednak przeszkodziła jego śmierć w 337. Sam Hannibalian został zamordowany jeszcze w tym samym roku[3], być może za cichym przyzwoleniem Konstancjusza II[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Krawczuk 2005 ↓, s. 433.
  2. Krawczuk 2005 ↓, s. 436.
  3. Krawczuk 2005 ↓, s. 452.
  4. Eutropiusz pisząc o tych zabójstwach krewnych Konstantyna Wielkiego, stwierdzał, że Konstancjusz raczej przyzwalał na to niż nakazywał (Breviarium ab Urbe condita 10,9).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]