Hans-Peter Friedrich

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Hans-Peter Friedrich
Hans-Peter Friedrich.jpg
Data i miejsce urodzenia 10 marca 1957
Naila
Minister rolnictwa i polityki żywnościowej Niemiec
Okres od 30 września 2013[1]
do 17 lutego 2014
Przynależność polityczna Unia Chrześcijańsko-Społeczna
Poprzednik Ilse Aigner
Następca Christian Schmidt
Minister spraw wewnętrznych Niemiec
Okres od 3 marca 2011
do 17 grudnia 2013
Przynależność polityczna Unia Chrześcijańsko-Społeczna
Poprzednik Thomas de Maizière
Następca Thomas de Maizière

Hans Peter Friedrich (ur. 10 marca 1957 w Naila) – niemiecki polityk i prawnik, działacz Unii Chrześcijańsko-Społecznej (CSU), poseł do Bundestagu, od 2011 do 2013 minister spraw wewnętrznych, w latach 2013–2014 minister rolnictwa i polityki żywnościowej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Po ukończeniu gimnazjum w Naila (matura 1978) odbywał służbę wojskową w Bundeswehrze, następnie zaś studiował prawo na uniwersytetach w Monachium i Augsburgu. Zdał państwowe egzaminy prawnicze I oraz II stopnia, a w 1988 doktoryzował się w zakresie prawa. Kształcił się również w zakresie ekonomii w Augsburgu i na prowadzącym naukę w systemie d-learningu Fernuniversität in Hagen.

W 1973 wstąpił do chadeckiej młodzieżówki Junge Union, rok później został członkiem bawarskiej Unii Chrześcijańsko-Społecznej.

Od 1988 pracował jako radca w federalnym ministerstwie gospodarki, następnie od 1990 do 1991 w ambasadzie RFN w Stanach Zjednoczonych. W latach 1991–1998 był pracownikiem frakcji CDU/CSU w Bundestagu, w tym od 1993 osobistym rzecznikiem lidera podgrupy poselskiej CSU Michaela Glosa. W wyborach w 1998 uzyskał po raz pierwszy mandat deputowanego do Bundestagu XIV kadencji. Z powodzeniem ubiegał się o reelekcję w następnych wyborach w 2002, 2005, 2009, 2013 i 2017[2].

Od 2005 był wiceprzewodniczącym frakcji CDU/CSU, a w latach 2009–2011 przewodniczył grupie poselskiej CSU w niższej izbie niemieckiego parlamentu. 2 marca 2011 ogłoszony kandydatem na stanowisko federalnego ministra spraw wewnętrznych w drugim rządzie Angeli Merkel[3], a następnego dnia mianowany przez prezydenta Christiana Wulffa na to stanowisko[4]. Urząd ten sprawował do 17 grudnia 2013, po czym tego samego dnia został ministrem rolnictwa i polityki żywnościowej w trzecim gabinecie dotychczasowej kanclerz. Zakończył urzędowanie 17 lutego 2014. Ustąpił z tej funkcji w związku z zarzutami, że jako minister spraw wewnętrznych miał przekazać opozycyjnym wówczas socjaldemokratom niejawną informację o toczącym się postępowaniu w sprawie jednego z ich deputowanych[5]. Powrócił wówczas na stanowisko wiceprzewodniczącego frakcji chadeckiej w Bundestagu. W 2017 powołany na wiceprzewodniczącego niższej izby federalnego parlamentu[6].

Jest żonaty, ma troje dzieci.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Do 17 grudnia 2013 jako p.o. ministra rolnictwa, polityki żywnościowej i ochrony konsumentów.
  2. Gewählte auf Landeslisten und in Wahlkreisen (niem.). bundeswahlleiter.de. [dostęp 2017-09-25].
  3. Merkel: Handlungsfähigkeit demonstriert (niem.). faz.de, 4 marca 2011. [dostęp 2016-11-19].
  4. Neue Minister ernannt (niem.). bundesregierung.de, 3 marca 2011. [dostęp 2016-11-19].
  5. Niemcy: afera i dymisja ministra rolnictwa. polskieradio.pl, 14 lutego 2014. [dostęp 2016-11-19].
  6. Schäuble ruft zum Debattieren auf (niem.). sueddeutsche.de, 24 października 2017. [dostęp 2017-10-27].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]