Hans Hahn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Hans Hahn
Data i miejsce urodzenia 27 września 1879
Wiedeń
Data i miejsce śmierci 24 lipca 1934
Wiedeń
Zawód matematyk

Hans Hahn (ur. 27 września 1879 w Wiedniu, zm. 24 lipca 1934 tamże) – austriacki matematyk, włożył istotny wkład w rozwój topologii, analizy funkcjonalnej, analizy rzeczywistej i rachunku wariacyjnego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Uczył się w Technische Hochschule w Wiedniu, doktoryzował się w 1902 na Uniwersytecie Wiedeńskim. Studiował też w Strasburgu, Monachium i w Getyndze, wykładał w Innsbrucku i Wiedniu. W 1921 został mianowany profesorem na Uniwersytecie Wiedeńskim. Był promotorem m.in. Mengera (w 1924), Hurewicza (w 1926) i Gödla (w 1929),

Wśród matematycznych osiągnięć Hahna, do najbardziej znanych należą twierdzenie Hahna-Banacha (które opublikował w 1927, dwa lata przed Banachem), twierdzenie Banacha-Steinhausa (które udowodnił niezależnie od Banacha i Steinhausa, choć po nich), twierdzenie Hahna o rozkładzie dla miar ze znakiem, twierdzenie Hahna-Mazurkiewicza charakteryzujące ciągłe obrazy odcinka i twierdzenie o zanurzaniu grup abelowych liniowo uporządkowanych w grupę addytywną ciała rzeczywiście domkniętego.

Hahn był również zainteresowany filozofią pozytywizmu logicznego i brał aktywny udział w dyskusjach i działalności Koła Wiedeńskiego[a].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Opublikował m.in. programowy artykuł: Hans Hahn, Znaczenie naukowej koncepcji świata, w szczególności dla matematyki i fizyki, polski przekład w: Artur Koterski (red.), Naukowa koncepcja świata. Koło Wiedeńskie, wydawnictwo słowo/obraz terytoria, Gdańsk, 2010. s. 141-153. ​ISBN 978-83-7453-892-3​.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]