Hans Hartwig von Beseler

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Hans Hartwig von Beseler
Hans Hartwig von Beseler
Generaloberst Generaloberst
Data i miejsce urodzenia 27 kwietnia 1850
Związek Niemiecki Greifswald
Data i miejsce śmierci 20 grudnia 1921
Republika Weimarska Neu-Babelsberg
Przebieg służby
Lata służby 1868-1910
1914-1918
Siły zbrojne Armia Cesarstwa Niemieckiego
Główne wojny i bitwy Wojna francusko-pruska
I wojna światowa
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Hans Hartwig von Beseler (ur. 27 kwietnia 1850 w Greifswald, zm. 20 grudnia 1921 w Neu-Babelsberg) – niemiecki wojskowy, generał-pułkownik.

Urodził się w rodzinie profesora uniwersyteckiego. Wstąpił do armii pruskiej w 1868 roku, walczył w wojnie francusko-pruskiej w latach 1870-1871. W latach 1900-1907 szef wojsk inżynieryjnych i komendant twierdz. W 1910 roku przeszedł na wojskową emeryturę. Tego samego roku otrzymał tytuł szlachecki od cesarza Wilhelma II.

Po wybuchu I wojny światowej został przywrócony do służby i mianowany na dowódcę trzeciego korpusu rezerwowego Armii Cesarstwa Niemieckiego. Kierował działaniami bojowymi, których wynikiem było zdobycie twierdz w Antwerpii i Modlinie.

Od sierpnia 1915, na stanowisku generalnego gubernatora okupowanej przez wojska niemieckie części Królestwa Polskiego, był głównym wykonawcą niemieckiej polityki 5 listopada. W okresie od 10 kwietnia 1917 do 21 października 1918 pełnił funkcję naczelnego dowódcy Polskiej Siły Zbrojnej. 12 listopada tegoż roku samowolnie opuścił Warszawę, w której trwało rozbrajanie jego żołnierzy i powrócił do Niemiec.[1] Tam stał się obiektem ataków konserwatystów i nacjonalistów, którzy zarzucali mu zbytnią pobłażliwość względem Polaków.

Spoczywa na Cmentarzu Inwalidów w Berlinie.

Przypisy

Literatura[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]