Hans Hauptmann

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Hans Hauptmann (ur. 23 listopada 1865 w Coburg-Gotha[1], zm. ?[2]) – oficer armii austro-węgierskiej, współtwórca zespołu zachodniogalicyjskich cmentarzy wojennych.

Johann (Hans) Hauptmann był synem pracownika towarzystwa ubezpieczeniowego. Ukończył Akademię Handlową.

Służbę wojskową rozpoczął w listopadzie 1884 roku jako jednoroczny ochotnik z przydziałem do c.k. 22 Batalionu Strzelców Polnych w Pradze i Pilźnie.

W roku 1887 zdał egzamin na oficera rezerwy w c.k. 9 Dywizji Piechoty i z awansem do stopnia tytularnego starszego strzelca, 30 września przeniesiono go do rezerwy. W cywilu pracował, podobnie jak ojciec, jako urzędnik w towarzystwie ubezpieczeniowym. Po ćwiczeniach w 1888 r. awansował do stopnia podporucznika rezerwy. W roku 1889 zawiał związek małżeński.

31 grudnia 1906 roku został przeniesiony w stan spoczynku. W 1915 roku, w randze kapitana w stanie spoczynku, otrzymał przydział do komendantury okręgowej obrony krajowej nr 16, gdzie do 1 stycznia 1916 roku pełnił służbę na różnych stanowiskach dowodzenia. 1 stycznia 1916 roku został odkomenderowany do C. i k. Komendantury Wojskowej w Krakowie jako oficer koncepcyjny (później zastępca dowódcy) w Oddziale Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie, gdzie pełnił służbę do 1918 roku.

Był głównym autorem przewodnika i albumu: Westgalizische Heldengraeber aus den Jahren des Weltkrieges 1914-1915, Wien: 1918; reprint: Zachodniogalicyjskie groby bohaterów z lat wojny światowej 1914-1915, przekład filologiczny Henryk Sznytka, opracowanie, wstęp i przypisy Jerzy Drogomir, Tarnów: Muzeum Okręgowe w Tarnowie 1996, ​ISBN 83-85988-40-8​. Jego podpis widnieje pod opisem kwalifikacyjnym tego dzieła oraz pod około 200 poetyckimi inskrypcjami, które zostały umieszczone na zbudowanych cmentarzach wojskowych.

Rudolf Broch, jego dowódca w Wydziale Grobów Wojennych, w piśmie z 15 stycznia 1918 roku, tak scharakteryzował Hansa Hauptmanna: Dojrzały, rzetelny, z charakterem; może być wykorzystany jako oficer koncepcyjny w wyższych instancjach; znakomity pisarz (literat); wobec podwładnych wymagający, sprawiedliwy i życzliwy[3]. Według arkusza kwalifikacyjnego, Hans Hauptmann posiadał biegłą znajomość języków niemieckiego i angielskiego w mowie i piśmie, czeskiego zaś w stopniu wystarczającym w służbie (wojskowej)[4].

Wiele wskazuje na to, że Hans Hauptmann był głównym autorem Westgalizische Heldengraeber aus den Jahren des Weltkrieges 1914-1915.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Informacja pochodzi od Austriackiego Czarnego Krzyża. Zapewne chodzi o istniejące do 1918 roku Księstwo Sachsen-Coburg-Gotha
  2. brak informacji na temat daty i miejsca śmierci
  3. Archiwum Państwowe w Krakowie (29); Dział: wojsko; Kategoria: sztaby, dowództwa terytorialne; Nr zespołu: 275/1; Karta: A i B; Nazwa główna: "C. i K. Komenda Wojskowa w Krakowie, Oddział Grobów Wojennych (K.u.K. Militärkommando Krakau, Kriegsgräberabtilung)"; daty skrajne: 1914-1914, 1916-1918 (24 j.a.; opracowane; inwentarz książkowy);
  4. tamże

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • Zachodniogalicyjskie groby bohaterów z lat wojny światowej 1914-1915, przekład filologiczny Henryk Sznytka, opracowanie, wstęp i przypisy Jerzy Drogomir, Tarnów: Muzeum Okręgowe w Tarnowie 1996, ​ISBN 83-85988-40-8​, wstęp str.VII;
  • Roman Frodyma. Cmentarze wojenne z I wojny światowej na Ziemi Tarnowskiej. Przewodnik Turystyczny. Krosno: Wydawnictwo "Ruthenus" 2006. ​ISBN 978-83-7530-000-0​;
  • Roman Frodyma. Galicyjskie Cmentarze Wojenne tom I. Pruszków: Rewasz 1995. ​ISBN 83-85557-20-2​;
  • Roman Frodyma. Galicyjskie Cmentarze Wojenne tom II. Pruszków: Rewasz 1997. ​ISBN 83-85557-38-5​;
  • Roman Frodyma. Galicyjskie Cmentarze Wojenne tom III. Pruszków: Rewasz 1998. ​ISBN 83-85557-52-0​;
  • Oktawian Duda. Cmentarze I wojny światowej w Galicji Zachodniej 1914-1918. Warszawa: Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu 1995. ​ISBN 83-85548-33-5​;
  • Jerzy Drogomir. Polegli w Galicji Zachodniej 1914-1915 (1918). Wykazy poległych, zmarłych i pochowanych na 400 cmentarzach wojskowych w Galicji Zachodniej. Tarnów: Muzeum Okręgowe w Tarnowie tom I. Tarnów: 1999. ​ISBN 83-85988-26-2
  • Jerzy Drogomir. Polegli w Galicji Zachodniej 1914-1915 (1918). Wykazy poległych, zmarłych i pochowanych na 400 cmentarzach wojskowych w Galicji Zachodniej. Tarnów: Muzeum Okręgowe w Tarnowie tom II. Tarnów: 2002; ​ISBN 83-85988-32-7​;
  • Jerzy Drogomir. Polegli w Galicji Zachodniej 1914-1915 (1918). Wykazy poległych, zmarłych i pochowanych na 400 cmentarzach wojskowych w Galicji Zachodniej. Tarnów: Muzeum Okręgowe w Tarnowie tom III. Tarnów: 2005; ​ISBN 83-85988-57-2​;
  • Agnieszka Partridge. Otwórzcie bramy pamięci. Cmentarze wojenne z lat 1914-1918 w Małopolsce. Kraków: LETTRA-GRAPHIC 2005. ​ISBN 83-89937-10-7​, str. 44-69
  • Archiwum Państwowe w Krakowie (29); Dział: wojsko; Kategoria: sztaby, dowództwa terytorialne; Nr zespołu: 275/1; Karta: A i B; Nazwa główna: "C. i K. Komenda Wojskowa w Krakowie, Oddział Grobów Wojennych (K.u.K. Militärkommando Krakau, Kriegsgräberabtilung)"; daty skrajne: 1914-1914, 1916-1918 (24 j.a., opracowane; inwentarz książkowy), Zawartość:
    • 29\275\1 K.k. Militärkommando Krakau, Kriegsgräberabteilung (C.k. Komenda Wojskowa w Krakowie, Oddział Grobów Wojennych) (1914) 1916-1918, sygn.GW 1-24 (korespondencja, dzienniki podawcze, wykazy zmarłych i zaginionych, mat. dot postępowania spadkowego po zmarłych żołnierzach);
    • 29\275\0 Urząd Opieki nad Grobami Wojennymi Okręgu Generalnego Krakowskiego 1918-1923, sygn. GW 25-34 (korespondencja, dzienniki podawcze, indeksy, rejestry poległych, ekshumacje, składki na groby wojenne), Dokumentacja techniczna i ewidencyjna 1914-1922 (1939) (wykazy poległych i zmarłych oraz jeńców, sprawy gruntowe, plany i mapy cmentarzy);

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]