Hans Klein

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Hans Klein
22 zwycięstwa
Generalmajor der Luftwaffe Generalmajor der Luftwaffe
Data i miejsce urodzenia 17 stycznia 1891
Szczecin
Data i miejsce śmierci 18 listopada 1944
Brema
Przebieg służby
Lata służby od 1914
Siły zbrojne Luftstreitkräfte
Luftwaffe
Jednostki Jagdstaffel 4, Jagdstaffel 10, Jagdgeschwader 53
Stanowiska dowódca Jagdstaffel 10, dowódca Jagdgeschwader 53
Główne wojny i bitwy I wojna światowa,
II wojna światowa
Późniejsza praca pilot, inżynier
Odznaczenia
Pour le Mérite Order Domowy Królewski Hohenzollernów z Mieczami na Wojennej Wstędze Krzyż Żelazny (1813) I Klasy Krzyż Żelazny (1813) II Klasy

Hans Klein (ur. 17 stycznia 1891, zginął 18 listopada 1944) – niemiecki as myśliwski z czasów I wojny światowej z 22 potwierdzonymi zwycięstwami powietrznymi, należał do zaszczytnego grona Balloon Buster. Dowódca Jagdstaffel 10.

Hans Klein do armii wstąpił po wybuchu wojny. Do wiosny 1916 roku służył na froncie zachodnim w 210 Dywizji Piechoty, gdzie został promowany na oficera w marcu 1915 roku. W marcu 1916 roku został przeniesiony do lotnictwa. Służbę rozpoczął FAA 5 i FAA 6, a w listopadzie 1916 roku został przydzielony do eskadry myśliwskiej Jagdstaffel 4. Pierwsze zwycięstwo odniósł w 4 kwietnia 1917 roku. Do 11 lipca odniósł 16 potwierdzonych zwycięstw w tym 5 balonów obserwacyjnych. 13 lipca został ranny. Powrócił do służby w połowie września i został mianowany dowódcą Jagdstaffel 10. 30 listopada 1917 roku odniósł swoje 22 i jak się później okazało ostatnie zwycięstwo powietrzne. 4 grudnia 1917 roku został odznaczony najwyższym pruskim odznaczeniem wojennym Pour le Mérite.

19 lutego 1918 roku został ponownie ranny. Do czynnej służby powrócił w końcu kwietnia. Służył w swojej eskadrze Jagdstaffel 10 jako oficer naziemny.

Po zakończeniu wojny uzyskał tytuł inżyniera i w stopniu majora wstąpił do Luftwaffe. Po wybuchu II wojny światowej został mianowany dowódcą dywizjonu myśliwskiego Jagdgeschwader 53, a od 21 grudnia 1939 do 7 marca 1940 roku dowódcą Jagdfliegerführer 3. Następnie był dowódcą wszystkich szkół pilotów myśliwskich i zakończył służbę czynną w kwietniu 1943 roku w stopniu generała.

Zginął 18 listopada 1944 roku w niewyjaśnionych okolicznościach w wypadku samochodowym w okolicach Bremy.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Norman L. R. Franks, Frank W. Bailey, Russell Guest: Above the Lines - The Ace and Fighter Units of German Air Service, Naval Air Service and Flanders Marine Corps 1914 - 1918. Londyn: Grub Street, 1993. ISBN 0-948817-73-9. (ang.)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]