Hans Rudolf Giger

Hans Rudolf Giger

Hans Rudolf Giger (2012)
Data i miejsce urodzenia	5 lutego 1940 Chur
Data i miejsce śmierci	12 maja 2014 Zurych
Narodowość	Szwajcaria
Dziedzina sztuki	malarstwo, rzeźbiarstwo

Hans Rudolf Giger (Hans Ruedi Giger, znany jako H.R. Giger, czyt. [ˈɡi ɡɚ]) (ur. 5 lutego 1940 w Chur w Gryzonii, Szwajcaria, zm. 12 maja 2014 w Zurychu) – szwajcarski malarz, rzeźbiarz, scenograf i projektant, najbardziej znany ze stworzenia postaci ksenomorfa do filmu Obcy – ósmy pasażer Nostromo. Zmarł 12 maja 2014 roku w wyniku obrażeń doznanych po upadku ze schodów.

Życiorys

Młodość

Urodzony w rodzinie Hansa Richarda i Melly Gigerów. Już od najmłodszych lat miał nietypowe upodobania. Zawsze ubierał się na czarno, a w domu, w jednym z pokoi, w którym nie było okien, urządził swój pokój zabaw. Tam samodzielnie konstruował niektóre z zabawek, np. sztylety. W roku 1963 przeprowadził się do Zurychu, gdzie studiował w Szkole Sztuki Użytkowej na wydziale architektury, projektowania wnętrz oraz projektowania przemysłowego. Rok później stworzył swoje pierwsze prace, głównie w tuszu i farbie olejnej. Po pierwszej wystawie w 1966 przyszły kolejne i wkrótce Giger otrzymywał tak wiele zamówień, że mógł całkowicie oddać się sztuce. Krótko po tym odkrył farbę w sprayu, dzięki której wykreował własny, unikatowy styl. Międzynarodowa publiczność po raz pierwszy usłyszała o nim w 1971, kiedy to wydał swoje pierwsze portfolio.

Rozwój kariery

Twórczość Gigera jest często określana jako „biomechaniczna”, jako że świetnie opisuje istotę XX wieku, charakteryzującego się zdumiewającym postępem technologicznym. Prace Gigera pokazują w jaki sposób ów postęp zniewolił ludzkość, zmuszając ją do życia w symbiozie ze światem maszyn. Wiele jego prac przedstawia okropny świat przyszłości, zniszczony przez nuklearne opady – świat beznadziejnej alienacji, pozbawiony ludzi i zwierząt, zdominowany przez bezduszne wieżowce, plastik i stal.

Twórczość

Krytycy sztuki często opisują jego twórczość jako jednoczesne używanie mikroskopu i teleskopu, co służy odkryciu najgłębszych tajemnic ludzkiej psychiki. Jest to spojrzenie w głębokie pokłady nieświadomości, którą współczesna ludzkość woli negować lub ignorować.

Giger w filmie

Pierwszym projektem filmowym zleconym Gigerowi było wykonanie szkiców do filmu Diuna. Wziął również udział w realizacji filmu Ridleya Scotta Obcy – ósmy pasażer Nostromo. Jego wkład do filmu został 14 kwietnia 1980 nagrodzony Oscarem za Najlepsze Efekty Wizualne. Do tego filmu stworzył nie tylko postać tytułowego kosmity, zaprojektował również wygląd i wnętrze statków kosmicznych, a także drugiego kosmitę widocznego przez moment w filmie.

• 2014 - (Dark Star - HR Gigers Welt)
• 2013 - Diuna Jodorowskiego - (Jodorowsky's Dune)
• 2010 - H.R. Giger. Objawienie (H.R. Giger Revealed)
• 2009 - (Monsterland)
• 2007 - Życie w obrazkach - (Moebius Redux: A Life in Pictures)
• 2003 - (The Beast Within: The Making of 'Alien')
• 2003 - (The Making of 'Alien³)
• 2002 - (The Alien Saga)
• 2001 - (Alien Evolution)
• 1999 - (The Alien Legacy)
• 1997 – serial - Horror od A do Z (A-Z of Horror)
• 1992 - (The Making of 'Alien 3')
• 1985 - (The Occult Experience)
• 1982 – (A New Face of Debbie Harry)
• 1975 - (Giger's Necronomicon)
• 1973 - (Tagtraum)
• 1972 - (Passagen)
• 1968 – (Swiss Made)
• 1967 – (High and Heimkiller)

Postać Ksenomorfa stworzona przez H.R Gigera w filmie

• 2025 - Obcy: Ziemia (Alien: Earth)
• 2024 - Obcy: Romulus
• 2017 - Obcy: Przymierze (Alien: Covenant)
• 2007 - Obcy kontra Predator 2 (Aliens vs Predator - Requiem)
• 2004 - Obcy kontra Predator ( Alien vs. Predator)
• 1997 - Obcy: Przebudzenie (Alien: Resurrection)
• 1992 - Obcy 3 (Alien³)
• 1986 - Obcy – decydujące starcie (Aliens)
• 1979 - Obcy – ósmy pasażer Nostromo (Alien)

Giger w muzyce i rozrywce

Prace Gigera można również znaleźć w branży muzycznej. Artysta projektował okładki albumów, scenografię i elementy przestrzeni koncertowej, sygnował również imitowaną edycję gitar Ibanez (używane między innymi przez gitarzystę grupy Celtic Frost - Toma Warriora).

• Pomysł zaprojektowania i wykonania statywu do mikrofonu dla wokalisty zespołu muzycznego -Korn- Jonathana Daviesa, podsunął artyście jego agent. Giger od lidera zespołu dostał wolną rękę, jednakże musiał spełnić jeden warunek: podstawa miała być ruchoma i biomechaniczna.
• Zaprojektował posąg ISIS - formę sceniczną (projekt posągu wymagał ponad sześciu miesięcy pracy. Inspiracją dla niego był obraz nr 218 artysty z 1973 roku), dla Mylene Farmer do Mylenium Tour

Okładki muzyczne

W przestrzeni artystycznej funkcjonuje ponad 100 okładek i form artystycznych, które są powiązane z twórczością H.R. Gigera, lub też współtworzone przez niego. Do najważniejszych należą te sygnowane przez artystę: The Shiver – „Walpurgis", Emerson, Lake & Palmer – „Brain Salad Surgery", Floh De Cologne – „Mumien", Magma – „Attahk" oraz „Trilogy", Debbie Harry – „KooKoo", Dead Kennedys – „Frankenchrist" oraz „Life Sentence", Celtic Frost – „To Mega Therion", Steve Stevens – „Atomic Playboys", Danzig – „Danzig III: How the Gods Kill" oraz „Dirty Black Summer", Bloodbath – „Traumatic Memories",Carcass – „Heartwork", Deicide – „Deny The Cross",

Grafiki komputerowe

Stworzył grafikę do komputerowych gier przygodowych Dark Seed oraz jej kontynuacji Dark Seed 2.

Upamiętnienie

Na przełomie lat 2024/2026 twórca festiwalu World Urban Art J.Pijarowski zrealizował specjalną edycję festiwalu dedykowaną artyście. Całość działań miała miejsce w kilku miastach w Szwajcarii (między innymi w mieście narodzin artysty - Chur oraz Gruyères), oraz w Polsce, w Bydgoszczy.

Muzeum HR Gigera

W roku 1997 Giger sfinalizował umowę kupna twierdzy Chateau St. Germain w miasteczku Gruyères w Szwajcarii. Twierdza została przebudowana na muzeum, w którym są wystawione kolekcje dzieł sztuki artysty z różnych okresów jego twórczości. Muzeum zawiera również dokumentacje projektów filmowych artysty. W muzeum do ekspozycji należą również zaprojektowane przez Gigera meble.

Bary

Giger postanowił także otworzyć w kilku miejscach na świecie własne bary. Pierwszy z nich powstał w jego rodzinnym mieście Chur. Artysta zaprojektował nie tylko sam budynek, ale także wystrój wnętrza. Wielkie otwarcie miało miejsce w roku 1992. Drugi z kolei bar znajduje się naprzeciw muzeum, w Gruyères w Szwajcarii. Dwa inne bary, w Japonii i Nowym Jorku, zostały zlikwidowane.

Galeria

• 
  Nagrobek artysty na cmentarzu w Gruyères.
• 
  Fontanna z płaskorzeżbami artysty na Placu Gigera w Chur.
• 
  Wnętrze Giger Baru w Gruyères.
• 
  Obraz artysty zatytułowany: „Gebärmaschine”, prezentowany jako aluminiowa rzeźba znajdująca się na zewnątrz Muzeum H. R. Gigera w Gruyères.
• 
  Przekazanie pracy „Dark" pracownikowi muzeum w Gruyères podczas specjalnej akcji World Urban Art.
• 
  Biomechanoid -jedna z najpopularniejszych rzeźb artysty funkcjonujących w wielu miejscach związanych z jego twórczością.
• 
  Stoisko firmy Ibanez z gitarami zaprojektowanymi przez H.R. Gigera (Frankfurter Musikmesse 2006 r.).
• 
  J. Davis z mikrofonem zaprojektowanym przez artystę.

Linki zewnętrzne

• Oficjalna strona (ang. • niem.)
• Oficjalna amerykańska strona. giger.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-02-24)]. (ang.)