Hans Schlemmer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Johannes „Hans” Schlemmer
Ilustracja
generał oddziałów górskich generał oddziałów górskich
Data i miejsce urodzenia

18 stycznia 1893
Nesselwang

Data i miejsce śmierci

26 czerwca 1973
Bad Kreuznach

Przebieg służby
Lata służby

1913 – 1945

Siły zbrojne

Armia Cesarstwa Niemieckiego, Reichsheer, Wehrmacht

Stanowiska

dowódca 134 Dywizji Piechoty, VIII i LXXV Korpusu Armijnego

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
II wojna światowa

Faksymile
Odznaczenia
Krzyż Rycerski Krzyża Żelaznego z liśćmi dębu Krzyż Rycerski Krzyża Żelaznego Złoty Krzyż Niemiecki (III Rzesza) Krzyż Żelazny (1813) I Klasy Krzyż Żelazny I Klasy, ponowne nadanie w 1939 Order Zasługi Wojskowej z Mieczami i Koroną (wojenny, Bawaria) Krzyż Żelazny (1813) II Klasy Krzyż Żelazny II Klasy, ponowne nadanie w 1939 Krzyż Honorowy dla Walczących na Froncie (III Rzesza) Medal za Kampanię Zimową na Wschodzie 1941/1942 Czarna odznaka za rany (Cesarstwo Niemieckie)

Johannes „Hans” Schlemmer (ur. 18 stycznia 1893 w Nesselwang, zm. 26 czerwca 1973 w Bad Kreuznach) – niemiecki wojskowy, generał oddziałów górskich.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Po ukończeniu szkoły średniej w dniu 1 sierpnia 1913 roku, podobnie jako jego starszy brat Ernst (późniejszy generał Wehrmachtu), wstąpił na ochotnika do armii bawarskiej. Wstąpił do 2 batalionu pionierów jako kandydat na oficera. W 1914 roku jako podoficer-kandydat na oficera przeniesiony został do 5 pułku artylerii polowej, w składzie którego uczestniczył w I wojnie światowej. Był tam kolejno dowódcą plutonu i baterii. Wojnę zakończył w stopniu porucznika.

Po zakończeniu wojny pozostał w wojsku. Początkowo był oficerem w 23 pułku artylerii, a po utworzeniu Reichswehry, został oficerem w 7 oddziale jazdy w Monachium. Następnie pełnił służbę w 7 oddziale sanitarnym i 4 szwadronie jazdy. W 1925 roku został dowódcą 4 baterii 7 pułku artylerii. Od 1926 do 1930 roku studiował w Wyższej Szkole Technicznej w Charlottenburgu, po ukończeniu której otrzymał tytuł inżyniera dyplomowanego. Po dojściu do władzy Hitlera, w 1934 roku przeszedł do Ministerstwa Reichswehry, gdzie był szefem grupy w Biurze Uzbrojenia. W lutym 1938 roku został przeniesiony do OKH, lecz w związku z aferą Blomberga-Fritscha, został przeniesiony do 111 pułku artylerii górskiej i 10 października 1938 roku został dowódcą III dywizjonu tego pułku.

Na czele III dywizjonu artylerii 111 pułku artylerii uczestniczył w ataku na Polskę w 1939 roku. 25 września został dowódcą 7 pułku artylerii. Po zakończeniu walk w Polsce wraz z pułkiem przerzucony został na zachód i wziął udział w kampanii francuskiej w maju 1940 roku.

W marcu 1941 roku został dowódcą 148 Dowództwa Artylerii (Arko 148) i na jego czele wziął udział w ataku na ZSRR w 1941 roku, następnie brał udział w walkach na froncie wschodnim. W dniu 12 grudnia 1941 roku został dowódcą 134 Dywizji Piechoty, dywizją tą dowodził do lutego 1944 roku. W tym czasie dywizja walczyła na froncie wschodnim. Potem znajdowała się w rezerwie Naczelnego Dowództwa. Następnie w okresie kwiecień-maj 1944 roku dowodził VIII Korpusem Armijnym.

Następnie został przeniesiony na teren Włoch, gdzie 2 czerwca 1944 roku został dowódcą LXXV Korpusu Armijnego. Ten korpus brał udział w walkach na terenie Włoch. Dowodził tym korpusem do momentu kapitulacji wojsk niemieckich we Włoszech w dniu 2 maja 1945 roku i dostał się do niewoli amerykańskiej. W obozie jenieckim przebywał do 17 lipca 1947 roku.

Awanse[edytuj | edytuj kod]

  • podporucznik (Leutnant) (06.12.1914)
  • porucznik (Oberleutnant) (22.08.1918)
  • kapitan (Hauptmann) (01.06.1926)
  • major (Major) (01.08.1934)
  • podpułkownik (Oberstleutnant) (01.03.1937)
  • pułkownik (Oberst) (01.08.1939)
  • generał major (Generalmajor) (10.03.1942)
  • generał porucznik (Generalleutnant) (01.01.1943)
  • generał oddziałów górskich (General der Gebirgstruppe) (09.11.1944)

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Константин Залесский: Железный крест. Самая известная военная награда Второй мировой войны. Moskwa: Яуза-Пресс, 2007. ISBN 978-5-903339-37-2. (ros.)
  • Schlemmer, Dipl. Ing. Johann (niem.). Lexikon der Wehrmacht. [dostęp 2021-02-05].