Hans van den Broek

Hans van den Broek
Data i miejsce urodzenia	11 grudnia 1936 ; Paryż
Data śmierci	22 lutego 2025
	Minister spraw zagranicznych Holandii
Okres	od 4 listopada 1982; do 2 stycznia 1993
Przynależność polityczna	Apel Chrześcijańsko-Demokratyczny
Poprzednik	Dries van Agt
Następca	Pieter Kooijmans
	Komisarz UE ds. stosunków zewnętrznych
Okres	od 6 stycznia 1993; do 16 września 1999
Przynależność polityczna	EPP
Poprzednik	Frans Andriessen
Następca	Leon Brittan
	Odznaczenia
	Multimedia w Wikimedia Commons

Henri (Hans) van den Broek (ur. 11 grudnia 1936 w Paryżu^[1], zm. 22 lutego 2025^[2]) – holenderski polityk i prawnik, deputowany krajowy, minister spraw zagranicznych (1982–1993) oraz komisarz europejski (1993–1999).

Życiorys

Absolwent szkoły średniej w Hilversum, ukończył następnie studia prawnicze na Uniwersytecie w Utrechcie. Praktykował w zawodzie prawnika w Rotterdamie, pracował następnie w Arnhem w przedsiębiorstwie N.V. ENKA-Glanzstoff^[1].

Działał w Katolickiej Partii Ludowej, m.in. jako członek egzekutywy tej partii. Współtworzył z nią następnie Apel Chrześcijańsko-Demokratyczny. Od 1970 do 1974 był radnym w Rheden. W 1976 po raz pierwszy został posłem do Tweede Kamer. Do lat 80. był kilkakrotnie wybierany do niższej izby Stanów Generalnych; zawieszał wykonywanie mandatu w związku z obejmowaniem stanowisk rządowych. Od września 1981 do listopada 1982 pełnił funkcję sekretarza stanu do spraw zagranicznych. Następnie przez ponad 10 lat do stycznia 1993 był ministrem spraw zagranicznych w rządach Ruuda Lubbersa^[1]. W 1991 był jednym z trzech europejskich mediatorów, którzy prowadzili negocjacje zakończone podpisaniem deklaracji kończącej wojnę dziesięciodniową^[3].

Od stycznia 1993 do września 1999 Hans van den Broek był członkiem kolejnych Komisji Europejskich, odpowiadając za kwestie stosunków zewnętrznych i rozszerzenia^[1].

Po odejściu z czynnej polityki był prezesem zajmującego się stosunkami międzynarodowymi Instytutem Clingendael oraz stacji radiowej RNW. Powoływany w skład rad doradczych różnych organizacji pozarządowych^[1].

Odznaczenia i wyróżnienia

Order Oranje-Nassau I klasy (1993)^[1]
tytuł ministra stanu (2005)^[1]
Krzyż Wielki Orderu San Marino (San Marino, 1991)^[4]
Złoty Order Wolności Republiki Słowenii (Słowenia, 1996)^[5]
Order Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej II klasy (Polska, 2014)^[6]

Przypisy

↑ ^a ^b ^c ^d ^e ^f ^g Mr. H. (Hans) van den Broek, parlement.com [zarchiwizowane 2014-09-12] (niderl.).
↑ Oud-minister Hans van den Broek (CDA) overleden [online], parlement.com, 24 lutego 2025 [dostęp 2025-02-24] (niderl.).
↑ LajcoL. Klajn LajcoL., The past in present times. The Yugoslav Saga, Lanham: University Press of America, 2007, s. 35 [dostęp 2014-09-13] (ang.).
↑ Honours Archive [online], esteri.sm [dostęp 2025-09-22] (ang.).
↑ Odlikovanci [online], predsednica-slo.si [dostęp 2025-12-01] (słoweń.).
↑ M.P. z 2014 r. poz. 723

[parl-1] ↑ ^a ^b ^c ^d ^e ^f ^g Mr. H. (Hans) van den Broek, parlement.com [zarchiwizowane 2014-09-12] (niderl.).

[2] Oud-minister Hans van den Broek (CDA) overleden [online], parlement.com, 24 lutego 2025 [dostęp 2025-02-24] (niderl.).

[3] LajcoL. Klajn LajcoL., The past in present times. The Yugoslav Saga, Lanham: University Press of America, 2007, s. 35 [dostęp 2014-09-13] (ang.).

[4] Honours Archive [online], esteri.sm [dostęp 2025-09-22] (ang.).

[5] Odlikovanci [online], predsednica-slo.si [dostęp 2025-12-01] (słoweń.).

[6] M.P. z 2014 r. poz. 723

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

W dniu powstania	Jacques Delors Martin Bangemann Leon Brittan Hans van den Broek Henning Christophersen João de Deus Pinheiro Pádraig Flynn Manuel Marín Abel Matutes Karel Van Miert Bruce Millan Joanis Paleokrasas Antonio Ruberti Peter Schmidhuber Christiane Scrivener René Steichen Raniero Vanni d’Archirafi
Późniejsi członkowie	Marcelino Oreja Aguirre

W dniu powstania	Ruud Lubbers (CDA) Wim Kok (PvdA) Ien Dales (PvdA) Hans van den Broek (CDA) Ernst Hirsch Ballin (CDA) Koos Andriessen (CDA) Relus ter Beek (PvdA) Hedy d’Ancona (PvdA) Jo Ritzen (PvdA) Hanja Maij-Weggen (CDA) Gerrit Braks (CDA) Bert de Vries (CDA) Hans Alders (PvdA) Jan Pronk (PvdA)
Późniejsi członkowie	Ed van Thijn (PvdA) Dieuwke de Graaff-Nauta (CDA) Pieter Kooijmans (CDA) Aad Kosto (PvdA) Piet Bukman (CDA)

W dniu powstania	Ruud Lubbers (CDA) Rudolf de Korte (VVD) Hans van den Broek (CDA) Frits Korthals Altes (VVD) Kees van Dijk (CDA) Wim Deetman (CDA) Onno Ruding (CDA) Wim van Eekelen (VVD) Ed Nijpels (VVD) Neelie Smit-Kroes (VVD) Gerrit Braks (CDA) Jan de Koning (CDA) Elco Brinkman (CDA) Piet Bukman (CDA)
Późniejsi członkowie	Frits Bolkestein (VVD) Louw de Graaf (CDA)

W dniu powstania	Ruud Lubbers (CDA) Gijs van Aardenne (VVD) Koos Rietkerk (VVD) Hans van den Broek (CDA) Onno Ruding (CDA) Frits Korthals Altes (VVD) Job de Ruiter (CDA) Elco Brinkman (CDA) Jan de Koning (CDA) Wim Deetman (CDA) Neelie Smit-Kroes (VVD) Gerrit Braks (CDA) Pieter Winsemius (VVD) Eegje Schoo (VVD)
Późniejsi członkowie	Rudolf de Korte (VVD)