Haplografia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Haplografia (od gr. ἁπλούς - 'pojedynczy') - omyłkowe pominięcie, podczas przepisywania tekstu, jednej z dwóch stojących obok siebie identycznych liter lub sylab.

Jeżeli dwie identyczne litery stały obok siebie, zdarzało się, że kopista nieświadomie opuszczał jedną z nich. Taki błąd nazywamy błędem haplografii. Termin ten dotyczy również sylab czy większych stojących obok siebie identycznych jednostek przepisanych tylko raz.

W przypadku rękopisów biblijnych, jako przykład błędu haplografii podawany jest często J 1, 3, który w wielu rękopisach ma lekcję: ὀυδὲ ἔν (ani jeden) i jest to prawdopodobnie oryginalne brzmienie tego tekstu. Niektóre rękopisy zamieniają to na: ὀυδέν (nic).

Przykładem błędu haplografii jest termin idolatria pochodzący od gr. εἰδωλολατρεία (pominięta została sylaba λο), który w takiej właśnie skróconej formie przyjął się w wielu współczesnych językach.

Zobacz też[edytuj]

Bibliografia[edytuj]

  • Hadumod Bußmann, Lexikon der Sprachwissenschaft. 4. Auflage, Verlag Kröner, Stuttgart, 2008; ISBN 3-5204-5204-9