Harald Helfgott

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Harald Andrés Helfgott Seier (ur. 25 listopada 1977 w Limie) – peruwiański matematyk, obecnie zamieszkały we Francji. Jego głównym obszarem badawczym jest teoria liczb, ale zajmował się również teorią grup i geometrią diofantyczną. Na początku roku 2013 opublikował dwa artykuły, w których przedstawił dowód słabej hipotezy Goldbacha.

Młodość i edukacja[edytuj | edytuj kod]

Rodzice Helfgotta wykładali na Universidad Nacional Mayor de San Marcos w Limie, a następnie East Tennessee State University w Johnson City. Rodzina Helfgotta wyemigrowała do USA, gdy miał on kilkanaście lat. Tam w 1998 uzyskał licencjat (BA) na Uniwersytecie Brandeis. Następnie pod kierunkiem Henryka Iwańca i Petera Sarnaka przygotował na Uniwersytecie Princeton pracę Root numbers and the parity problem, na podstawie której uzyskał stopień doktora w roku 2003.

Kariera naukowa i nagrody[edytuj | edytuj kod]

W latach 2004-2006 Helfgott był postdokiem na Uniwersytecie Yale i Uniwersytecie Montrealu. W latach 2006-2010 Helfgott wykładał na Uniwersytecie w Bristolu. Od roku 2010 jest zatrudniony jako chargé de recherche w Centre national de la recherche scientifique/ École normale supérieure w Paryżu. Helfgott jest laureatem takich prestiżowych nagród jak: Philip Leverhulme Prize (2008), przyznawana przez London Mathematical Society Whitehead Prize (2010) oraz przyznawana przez Uniwersytet Cambridge Adams Prize (2011). W sierpniu roku 2013 Universidad Nacional Mayor de San Marcos w jego rodzinnej Limie przyznał Helfgottowi tytuł profesor honorario.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Hobby Helfgotta są języki obce. Prócz ojczystego kastylijskiego zna dobrze angielski, Esperanto, francuski i niemiecki, a słabiej rosyjski. W wolnych chwilach uczy się także polskiego i keczua. Helfgott jest prawnukiem lokalnego działacza oświatowego z północnego Peru Sifredo Zúñigi Quintosa oraz dalekim krewnym polskiego pisarza Józefa Hena.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]