Harald Schumacher

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Harald Schumacher
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Harald Anton Schumacher
Data i miejsce urodzenia 6 marca 1954
Düren
Pozycja bramkarz
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1973–1987 1. FC Köln 422 (0)
1987–1988 Schalke 04 Gelsenkirchen 33 (0)
1988–1991 Fenerbahçe Stambuł 28 (0)
1991–1993 Bayern Monachium 8 (0)
1995–1996 Borussia Dortmund 1 (0)
W sumie: 492 (0)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1979–1986  Niemcy 76 (0)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
1992–1993 FC Schalke 04 (bramkarze)
1993–1994 Bayern Monachium (bramkarze)
1994–1998 Borussia Dortmund (bramkarze)
1998–1999 Fortuna Kolonia
2001–2003 Bayer 04 Leverkusen (bramkarze)
Dorobek medalowy
II miejsce Hiszpania 1982 piłka nożna
II miejsce Meksyk 1986 piłka nożna

Harald Anton "Toni" Schumacher (ur. 6 marca 1954 w Düren), niemiecki piłkarz grający na pozycji bramkarza, i trener piłkarski. Z reprezentacją Niemiec, w której barwach rozegrał 76 meczów, zdobył mistrzostwo Europy w 1980 roku oraz wicemistrzostwo świata w 1982 i 1986 roku. Uważany jest za najlepszego obok Seppa Maiera i Olivera Kahna bramkarza w historii niemieckiej drużyny narodowej. Od 2001 roku szkoli swoich następców w Bayerze 04 Leverkusen.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy piłkarskie[edytuj | edytuj kod]

  • mistrzostwo Niemiec 1978, wicemistrzostwo Niemiec 1973 i 1982, Puchar Niemiec 1977, 1978 i 1983, finał Pucharu Niemiec 1973 i 1980 oraz finał Pucharu UEFA 1986 z 1. FC Köln
  • mistrzostwo Turcji 1989 z Fenerbahçe
  • mistrzostwo Niemiec 1996 z Borussią Dortmund

W Bundeslidze rozegrał 464 mecze.

W reprezentacji Niemiec od 1979 do 1986 roku rozegrał 76 meczów – mistrzostwo Europy 1980 i wicemistrzostwo świata 1982 i 1986 oraz start w Euro 1984 (runda grupowa).

Kariera szkoleniowa[edytuj | edytuj kod]

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • Pseudonim "Toni" pochodzi od imienia Toniego Turka, z reprezentacją RFN zdobywcy mistrzostwa świata w 1954 roku, którego Harald uważał za swojego sportowego idola.
  • W meczu półfinałowym Mistrzostw Świata 1982 z Francją brutalnie sfaulował francuskiego obrońcę Patricka Battistona, który został odwieziony do szpitala. Mimo iż nie zobaczył za to zagranie nawet żółtej kartki, to został wygwizdany przez większość kibiców, będących wówczas na stadionie. Kilkanaście minut później obronił dwa rzuty karne i dzięki temu Niemcy zagrały w finale turnieju. Powiedział wówczas: Najlepiej gram wtedy, kiedy wszyscy dookoła mnie nienawidzą.
  • W 1987 roku wydał książkę, w której ujawniał kulisy reprezentacji w czasie Mistrzostw Świata 1986. Stwierdził m.in., że większość piłkarzy zażywała narkotyki, a selekcjoner Franz Beckenbauer nie potrafił wprowadzić do zespołu dyscypliny.
  • W 1996 roku był trenerem bramkarzy Borussii Dortmund. W ostatnim ligowym meczu, kiedy zespół miał już zapewnione mistrzostwo Niemiec, zmienił Wolfganga de Beera i stanął w bramce. Miał wówczas 42 lata i jest najstarszym zawodnikiem, który zdobył tytuł mistrza Bundesligi.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]